Even wat foto's met jullie delen

De hele familie

de 3 gezusteren bij elkaar.
Is het geen schatje? Echt een modelletje.

Dat was ff schrikken.

Elke zaterdag als ik moet werken bel ik altijd even naar huis om te kletsen maar nu moest ik mijn moeder nog even wat zeggen. Dus ik bellen maar niemand nam op om 12 uur. Dus ach dacht ik bel ik nog wel even om 2 uur. Dus zo gezegd zo gedaan. Kreeg ik mijn vader aan de lijn. Gevraagd waar mijn moeder was. Die was weg zei hij maar zei niet waar heen. Dus ik dacht ik zal eens even haar mobiel proberen te bellen en ja hoor ze nam op (komt niet zo vaak voor dat ze die opneemt). Dus ik vragen waar ze was. Bleek ze bij mijn oma te zijn. En natuurlijk vraag ik waarom. Mijn oma bleek erg ziek te zijn. En de dokter was al geweest en ze wist niet of ze vannacht wel thuis zou komen. Want dan bleef ze bij haar slapen. Maar het leek niet zo goed. Ze wilde het mij eerst niet vertellen omdat ik natuurlijk aan het werk was. Gevraagd dat als er nieuws was ze me wou bellen. Ook als ze naar het ziekenhuis toe moest. En even voor 4 uur belt Moeders met de mededeling dat Oma naar het ziekenhuis moest en ze werd zo met de ambulance opgehaald. En of ik dan naar huis wilde gaan om te doen wat er gedaan moest worden. Zo gezegd zo gedaan. Toch wel erg ongerust geweest. Net moeders aan de lijn gehad. Oma moet een paar dagen daar blijven omdat ze een ontsteking in haar gehoorgang ofzo heeft. En daardoor erg veel last heeft van haar evenwichtssoornis. Ze kon niet meer lopen. Gelukkig kan dat over gaan. Oma heeft nl ook nog eens last van haar hart. Die is niet meer optimaal. Dus daar begon ik me al zorgen over te maken. Misschien morgen maar even bij haar opzoek denk ik. Kijken of alles oke is. Mijn Oma kan ik nog echt even niet missen. Dat is dan wel een beetje teveel achter elkaar allemaal. Gelukkig heb ik een lief persoontje om me heen die me elke keer een beetje gerust kan stellen.

Hij heeft zich, toen ik aan het koken was erg vermaakt met Sennie. Die hebben elkaar echt gevonden. Erg leuk gezicht. Biertje drinken met mijn zwager en ouwehoeren over voetbal. Dat zit wel goed. Gelukkig maar!!!! Nu lekker op de bank zitten hobbyen en misschien nog ff een tukkie doen voordat we gaan stappen.

Tot blogs

Ziekenhuisbezoek!

Vanmiddag naar het ziekenhuis geweest omdat ik toch wel erg veel pijn had ook al had ik mijn pootje in het gips. Eerst wachten wachten wachten daarna liep er een gipsmeester rond in de wachtkamer en werd mijn dokter gebeld of het niet verstandig was om toch maar eerst het gips eraf te halen om daarna de enkel te onderzoeken. Men wat een lucht kwam eraf. Gipsenpootje is dus ook mooi in het ziekenhuis gebleven. Sorry voor de mensen die er wat op hebben geschreven, maar het stonk echt heel erg. (Zo eerst in bad om te weken). Vervolgens weer terug naar de wachtkamer. Nou dat duurde wel ff voor ik daar was. Vreemd gevoel hoor je kan nl niet je voet gebruiken omdat die dit niet meer gewend was. Heb er nu nog een beetje last van. De pijn is er niet minder om. Maar goed, even na 4 uur mocht ik bij de dokter naar binnen. Er werd weer lekker gerommeld ermee. Zweet parelde op mijn gezicht. Nog even de foto's bekeken die al eerder waren gemaakt. Nog steeds geen breuk te zien. Hij heeft besloten om een MRI te laten doen. Deze vindt plaats op 14 mei. Tot die tijd met krukken en pootje omhoog. Erg charmant een steunkous om het been. En straks even kijken of we kunnen autorijden zodat ik morgen zelf naar het werk toe kan komen :) Niet meer afhankelijk zijn van anderen, voelt weer erg goed. Lopen gaat nog steeds niet goed, maar dat was te verwachten. Kijken of we het uit kunnen zingen tot 14 mei anders even bellen. Maar dat gaat vast goed komen. En anders hebben we altijd nog de roze snoepjes die we in kunnen nemen. Ik hou jullie op de hoogte.

Morgen dus werken tot 16.00 uur. Daarna een lekker weekendje met vriendje en familie.
Ik wens iedereen dus ook zalig pasen toe en bedankt fur die blumen!

Tot blogs,

Luisteren.

Daar heb ik soms wat moeite mee. Luisteren naar wat anderen zeggen over MIJN gezondheid. Gisteren heb ik dan toch maar eens geluisterd. Zoals iedereen wel weet zit ik al een tijdje met mijn been in het gips. Misschien weet niet iedereen dat ik leef 0p ibuus 2400 mg op een dag. Dit omdat ik erg veel pijn heb aan dat pootje dat in het gips zit. En dan ook al vanaf dag 1. Het wordt eerder erger dan dat het minder wordt. Had van de week al op mijn kop gehad van mijn Manager dat ik niet zoveel mocht lopen. Oké uhm tja, iedereen die me kent weet dat ik gewoon niet stil KAN zitten. Maar oké, wel een beetje naar haar geluisterd en nu zit ik bijna gekluisterd op mijn stoel. Alleen nog maar ervan af om te toileteren en pauze te houden (oh ja en heel soms om even wat drinken te pakken beneden). Van de week kreeg ik al van een aantal mensen te horen dat ik toch maar eens de dokter op moest bellen. Ja doe ik zei ik dan, maar het kwam er niet echt van. Tot ik dinsdagavond met mijn moeder sprak door de telefoon. Ik bivakkeer nl al een tijdje bij mijn liefje (mag niet autorijden). Moeders zei dus ook al van je belt maar naar de poli in het ziekenhuis, tja en als Moeders het zegt dan zal het wel zo zijn. Gisteren werd het me nog een aantal keren gezegd door mijn Super en vriendje lief. Oké dan maar luisteren. Dus gisterenmorgen maar gebeld. Vrijdag is dus de dag dat ik weer naar het ziekenhuis moet. Gips eraf??? Ik hoop het. Nieuw gips??? Hoop het niet. Want dan mag ik eindelijk weer autorijden.

Voor vandaag heb ik ook het 1 en ander moeten regelen om op het werk te komen. Moet een heel eind lopen naar de bushalte hier in het dorp en in Emmeloord wordt ik gelukkig door mijn Super, deze is op dat moment aan het werk, opgehaald van de bushalte in Emmeloord. Blij dat ze dat willen doen.......

Wordt vervolgt

And the winner is!!!

Mijn 2000ste bezoeker heeft netjes een printscreentje gemaakt en naar mij opgestuurd. Nou moest ik natuurlijk een cadeautje kopen. Want ja dat had ik beloofd en het staat zwart op wit. Na lang zoeken heb ik een passend cadeautje gevonden. En bij deze kunnen jullie ook zien wie de winner was.

Officiële aankondiging!

Bij deze willen wij u allen laten weten dat wij een koppeltje zijn.

Jullie kunnen natuurlijk jullie gelukswensen bij de reacties plaatsen.

Liefs Ronnie en Margreet

Nieuwsgierigheid! en I have a dream!!!

Tjee, wat is iedereen nieuwsgierig zeg. Natuurlijk vind ik dat ook wel leuk maar het komt vanzelf wel wanneer ik het ga vertellen. Misschien deze week wel en anders volgende week of volgende maand. We zien het wel.

Ik heb een droom, iedereen heeft vast wel een droom. Maar of mijn droom ooit uitkomt??? Ik wil heel graag werken op de Glen Mills, maar soms zit het leven een beetje tegen en haal je er toch uit wat je er uit kan halen.

Maar wat is is jullie droom nu??? En kom niet aan met dromen bestaan niet.

Ziekenhuisbezoek

Vanochtend moest ik om 8.45 uur in het ziekenhuis zijn bij de orthopeed. Deze heeft nog weer eens naar de foto's gekeken. En vervolgens naar mijn voet. Daarna vertelde hij me dat ik 3 weken in het gips moest. Gelukkig had ik iemand bij me want natuurlijk mocht ik daarna ook niet meer autorijden. 3 weken lang afhankelijk zijn van een ander en van het openbaarvervoer. Daar wordt je echt niet zo vrolijk van. Maar goed, pootje in het gips laten zetten (deze is nu lichtgevend roze)en vervolgen hinkelend weer het ziekenhuis uit. Omdat je er nog niet op mocht lopen. Daarna naar de apotheek gegaan want ik moest spuiten ophalen voor trombose. Moet nu elke dag een spuit hebben en op woensdag 2 yek

Daarna boodschappen gedaan en vervolgens via Kampen, moesten even het autostoeltje daar afleveren zodat moeders Sennie op kan halen straks en ik moest weer ff de krukken ophalen bij haar, naar Emmeloord om te overleggen met mijn Manager hoe en wat. Daarna moest mijn auto nog terug naar Swifterbant dus zijn we maar even naar zijn ouders gereden zodat zijn zusje hem uit Swifterbant weer mee kon nemen naar Emmeloord (snappen jullie het nog?) We hebben al met al een hele wereldreis vandaag gemaakt. Straks maar eens ff op de bank gaan hangen en ff tv loeren. En dat was denk ik wel mijn dagje in het kort beschreven. Tot blogs!!!!!!

Vrij!

Gisterenavond even bij iemand op bezoek geweest. Even!!!! nou ja om 12 uur gingen we daar pas weer weg. Maar het was super gezellig!! Thnks voor de fijne avond!

Nog even iemand naar huis gebracht en vervolgens lag ik om half 2 in mijn bed. Normaal gesproken lig ik er al om 22.15-22.30 uur in mijn bedje. Maar ik was de volgende morgen vrij van oppassen. Dus ik kon het wat later maken. Dit dus ook gedaan. Om vervolgens al voor 9.00 uur wakker te worden. Hallooooo ik wil ook wel eens uitslapen!!! Niet dus. Maar goed wat ga je doen op zo'n vrije morgen: een beetje de blogs lezen, zelf nog wat typen, mensen lastig vallen via de sms en niet te vergeten SCHOONMAKEN. Ik heb het mijn moeder beloofd maar ik kan nog niet echt de puf ergens vandaan halen om me te gaan douchen en dan een emmer met sop te pakken en te gaan poetsen. Terwijl het eigenlijk zo klaar is. Maar ik zie het niet als een nuttige vrijetijdsbesteding.

Moet me nu toch echt even een schop onder de kont geven dus dat ga ik maar even doen dan. Voor diegene die vanavond moeten werken tot vanavond en voor de anderen een prettig weekend!!! Oh en spin ze zaterdag zal aan jullie denken als ik aan het werk ben!!!!! Hoop dat jullie veel geld op hebben gehaald!!!

Bijna!!!

Bijna is het tijd voor een feestje. Wie is de 2000e bezoek(st)er! Stuur je printscreentje maar!!! En een leuk cadeautje krijg je dan. Natuurlijk wordt er dan ook even een fotootje gemaakt door onze fotograaf. Zodat iedereen weet wie de winnaar dit keer is.

Wordt er eerlijk gespeeld of niet. Ik ben benieuwd!!!!

Tijd voor een blog

Ook ik weet niet waar ik allemaal over moet gaan vertellen.

Zoals de meesten hebben kunnen lezen heb ik een date gehad. Veel sms en bel contact nu.

Met de Buitenlandse Canadezen gaat het ook goed. Er ligt nu nog meer sneeuw dan van de week. Ook bij hun in het andere plaatsje waar de ze zitten was gisteren nog geen sneeuw en ze werden net wakker en tja het was toch echt wit. Gelukkig hebben we ze net nog ff gezien via de webcam en ff gesproken maar niet lang omdat de verbinding heel slecht is.

Vrijdag naar het ziekenhuis (John Bakker lees ff goed) voor mijn enkel. De orthopeed moet er even zijn blik op werpen. Het ziet er niet echt goed uit dus moeten we verder kijken. Heb er nog veel pijn aan. Maar het gaat vast en zeker weer over. Daar zijn we natuurlijk niet bang voor.


Nou dat was het wel weer zo'n beetje. Volgende keer misschien wel wat langer.

Een Date!

Jaja gisteren heb ik een date gehad. Een echt afspraakje na een heeeele lange tijd. En het was super leuk! Eerst lekker uit eten geweest in Zwolle en daarna nog lekker naar de film (blood diamond). Die film kan ik trouwens iedereen aanraden. Erg aangrijpend. Tja en wie die date is??? Dat hou ik nog even voor mezelf en voor mijn familie. Want die weten het natuurlijk haha. Dat soort dingen kun je natuurlijk niet stil houden. 1 ding is zeker, Sennie vindt hem ook leuk. Jaja hij heeft bijna op me zus in Canada na iedereen al gezien. Dit speelt natuurlijk al iets langer dan gisteren. Maar soms moet je gewoon voorzichtig zijn.

Voor mij was het gewoon belangrijk dat hij ook met Sennie op kon schieten en dat is nu het geval.

Nog even dit

Ik had nog beloofd om een foto te plaatsen van het gedichtje dat ik aan mijn zus had gegeven. Nogmaals dank aan Nance dat ik deze mocht gebruiken.

En er wilden een aantal weten waarom ik pas in 2009 naar Canada zou gaan. Dit is omdat ik dan mijn 4 weken vrij krijg omdat ik 5 jaar bij marktplaats.nl werk. En je weet nooit of ze terug komen omdat het ze niet bevalt. Daar gaan we natuurlijk niet vanuit. Maar je houdt het wel in je achterhoofd.

Vertrek!

Vandaag was het DE DAG dat mijn lieve zus met zwager het vliegtuig in zouden stappen om aan hun avontuur te gaan beginnen. Vanochtend om iets voor 5en eruit, aankleden, eten (nou ja eten??? een paar hapjes en een glas melk) en hup de auto in om naar het vliegveld te gaan. Het viel me erg zwaar. Heb het niet al te veel laten blijken tot dat ze naar de douane gingen. Want tja het kwam nu toch wel echt heel erg dichtbij. Nog een laatste zwaai en weg waren ze. Op naar het verre Canada. Weg van familie, vrienden en kennissen. Met zijn 2en gaan ze daar aan hun toekomst werken. Letterlijk en figuurlijk. Misschien als ze daar over een aantal jaren er nog zijn dat ik er heen ga. Maar echt nog niet volgend jaar. Misschien in 2009 of 2010. Hopen dat de tijd snel zal gaan, want anders duurt het zo lang voordat het september is. Nu deze tijd maar eens zien door te komen. Heb natuurlijk nog wel mijn ouders en mijn andere zus, zwager en de kleine jongen. Maar toch, je mist nog een gedeelte.

Moet er maar niet te veel aan denken. Het leven hier en daar gaat gewoon door.
Snik

Dit weekend

Moesten al vroeg uit de veren want mijn zus ging deze dag trouwen. Ik was al op tijd wakker want er moest nog heel wat gebeuren voordat we konden vertrekken richting Scheveningen.
Eten, douchen, aankleden, haar zelf doen en Oma ophalen uit IJsselmuiden. Heb nog niet gelijk de kleding aangetrokken voor de bruiloft anders zag ik er zo gefronfraaid uit en dat was natuurlijk niet de bedoeling. We konden ons omkleden bij de moeder van mijn zwager. Daar eerst nog even een broodje gegeten voordat we naar het landgoed in Rijswijk gingen. En oh wat zag ze er mooi uit.
Natuurlijk heel veeeeel foto's gemaakt (119 op mijn toestel) En natuurlijk komen hier dan ook een aantal foto's te staan. Het was een erg mooie, gezellige en emotionele dag. Onze Mam die een stukje voorlas en waarbij we het niet droog hielden. Sennie die de ringen aan hun mocht geven.>

Ik die een gedichtje aan mijn zus voorlas en later aan haar gaf hield het niet droog. Er zijn wel wat traantjes gevallen die dag. Het was een schitterende dag met een schitterende bruid.

Gisteren uit eten geweest met 3 geweldige mannen, we zijn lekker wezen wokken in Kampen bij de Happy Garden. Erg veel gelachen, had er gewoon buikpijn van. Daarna zijn we nog wezen stappen in 't Haasje bij de Roggebot. Kan ik iedereen aanraden. Ben heeeeel veel bekenden tegengekomen die ik al een aantal jaren niet had gesproken. Daar zaten veel oud klasgenoten bij. En natuurlijk ook personen die ik liever niet wilden zien, maar daar heb ik me maar niet teveel van aangetrokken. Het was een hele geslaagde avond die we vaker over gaan doen.

Vandaag was het hele gezin bij elkaar. Nog de laatste keer want dinsdag is toch echt de dag dat ze weg gaan. En wat ga ik me zus missen zeg. Nooit meer ff een dagje vrij nemen om te gaan winkelen ofzo. Gelukkig komt ze in september al weer terug voor een paar weken. Kijk er nu al naar uit.

Hotel

Het is deze week een komen en gaan van gezinsleden. Vanaf woensdagavond hadden we Joos en Wilbert hier in huis, deze zijn zondag weer weggegaan. En mijn andere zus, zwager en neefje wisselden haar af. Zij slapen hier tot en met woensdag. Zij krijgen een nieuwe keuken en tot dat deze af is blijven ze hier slapen. Donderdagavond slaapt mijn zwager en neefje hier ook nog omdat mijn zus niet thuis is en we de volgende dag een bruiloft hebben. Anders zit hij ook zo alleen 's avonds op de bank. Kan hem dan mooi helpen met Sennie. Vanochtend wakker gemaakt door de kleine doerak. Wel ff wennen hoor. Ben 's ochtends niet zo spraakzaam en hij wel. Tja ff aanpassen dus. Had al om tape gevraagd zodat ik zijn mond af kon plakken :-) Want kletsen doet hij vanaf dat hij wakker is pffff. Maar het is allemaal erg gezellig. Over 2 weken hebben we dit ook. Want dan krijgen ze een nieuwe vloer. Aangezien Sennie astmatisch is, is het niet zo verstandig om hem in al die stof te laten rond lopen.

Dus het is hier thuis zo'n beetje een hotel aan het worden. Het enige wat ze niet krijgen is de afstandsbediening :-) Tijd om die kleine doerak eens aan te gaan kleden. Daarna nog even mijn voet in laten tapen. En dan maar eens gaan kijken of we zonder krukken kunnen lopen. Gaat vast en zeker lukken!

1000e bezoeker

Van de week heb ik mijn duizenste bezoeker gehad op mijn site. Natuurlijk moest dat even gevierd worden. Alleen de bezoeker zag ik gisteren pas weer. Natuurlijk hoorde bij die mijlpaal ook een klein cadeautje. Want ja het is toch heel wat om zoveel mensen hier op dit blog van mij te krijgen. Bekenden en onbekenden.

Dus mocht jij ook 2000e of 3000e enz bezoeker zijn. Mail me dan met een printscreen want wie weet krijg je wel wat leuks!!!!!

Ell, van harte gefeliciteerd, geniet van het lekkers en bedankt!!!!

Verwijdering post

Net maar een hele post verwijderd hiero. Dit omdat er iemand dacht dat hij leuk was. Ik ging volgens hem te vaak naar het ziekenhuis. En ik poste dat hier allemaal. Volgens hem komt het door mij dat zijn zorgverzekering zo hoog is :-) Mag hij lekker denken. En volgens hem dacht ik dat ik dood ging en dat ik mij aanstelde. Het is zijn mening en die mag hij hebben. Maar deze hoeft hij niet weer hier neer te zetten. Misschien ben ik een dure voor de zorgverzekering, maar ik ben wel iemand die zo snel mogelijk weer aan het werk gaat. Dat kan je over veel mensen niet zeggen. Veel mensen blijven met een snotneus al thuis en zo is Tum toch echt niet. En sommige mensen hebben nou eenmaal vaker wat als een andere. En dat dit jaar zo slecht voor mij begonnen is helaas, er komen vast betere tijden aan.

Ben jij altijd zo pessimistisch??? Nou ik niet, ik sta positief in het leven, nu jij nog

Vandaag dus uitgeslapen, opgepast en met mijn zus mee trouwjurk wezen passen. Nu zo aan het werk, morgen lekker vrij.

-

----

Deze dag komt steeds dichter bij. De dag dat mijn zus gaat trouwen. Maar ook de dag van afscheid nemen komt steeds dichter bij. Eerst kon je nog zeggen van oh dat duurt nog wel ff maar nu is het volgende week. En vandaag precies over 2 weken zijn ze al op weg naar Canada.

Nu nog even genieten van elkaar, straks gaat dat allemaal wat moeilijker.

Tja en straks klinkt het dit antwoord!

Ik word er gek van!

Vanmiddag naar de dokter geweest. Liep helemaal in het honderd. Heb er tot na 5 uur gezeten. Om 16.00 uur had ik een afspraak. Uiteindelijk niet gebroken. Ze hebben nog een keer mijn foto's in het ziekenhuis bekeken. Dus hup tape erom heen. Nou ik kan je vertellen dat deze er weer af is. Ik kan praktisch mijn hele hand onder de tape doen. Uhmmmm volgens mij zat deze een beetje te los. Morgen maar weer bellen en vragen naar het vrouwtje die het vorige week getaped heeft. Want dat zat 10 keer beter. Nu verging ik helemaal van de pijn. Zeggen ze ook nog ja het moet steun geven. WATTT steun geven???? Volgens mij hoort dan niet je hele hand eronder te kunnen. Dan maar kiezen voor de tape waarbij je bij elke beweging geharst lijkt te worden.
Ook bij dit tape doet het pijn maar lang niet zoveel als die van net. Heb nu maar weer de zwachtel erom heen gedaan. Ik word er gek en boos van. Kunnen ze nou dan helemaal niets daar????? Ze zijn er toch voor opgeleidt of gebeurd dat tegenwoordig niet meer. Degene die het deed was in de leer met tapen. Maar je leert zoiets toch op school. Ik zal het wel mis hebben. Maar ik hang morgen wel weer aan de telefoon.

Ik weet wel dat het heeeeeel lang duurt voor dit over is. In ieder geval nog wel 6 weken. Nou mooi is dat. Leuk met de bruiloft. Ach ik bekijk het maar zo kan ik ff een wit voetje halen hihhi

Wat ik eigenlijk nooit doe.

Wat ik eigenlijk vaker moet doen is een bioscoopje pakken. Dat is iets wat ik echt nooit doe. Helemaal in het donker lekker onderuit gezakt naar een film kijken. Wat daar de reden voor is???? Denk omdat ik geen zin heb om in mijn eentje te gaan. Tum heeft nl de meeste vrienden allemaal ver weg wonen. Door heel Nederland. En je gaat dan ook niet ff zeggen. Zullen we vanavond ff een fimpje pakken???? Is natuurlijk wel een idee. Maar om eerst uren in de auto te zitten om vervolgens in het donker naar een film te kijken en dan weer uren terug. Nee, geef mij dan maar lekker een dagje weg met de persoon in kwestie. En kijk ik denk ik toch liever een filmpje thuis. Lekker in de pyama, deken over en natuurlijk zelf bepalen wanneer je pauze wilt hebben. Want tja Tum heeft nog steeds een slecht gewoonte en dat moet soms ook wel een genuttigd worden.

Maar toch is het niet zo'n gek idee om er echt zo nu en dan eens uit te gaan. Weg uit het huis. Of wordt het gewoon tijd om uit huis te gaan. Tja wie zal het zeggen

Wat ik nu ga doen??? Heerlijk in bad, lekker een boek (zwartboek) erbij pootje omhoog en genieten. Heb ik denk ik wel verdiend.

Tum is vandaag ook nog naar de kapper geweest. Ben weer een beetje om aan te zien.

Vanavond heerlijk alleen thuis!

Heb lekker een vrij weekend. Vanavond zijn mijn ouders niet thuis. En het enige wat ik vanavond dan moet doen is hun wegbrengen en 's avonds laat weer ophalen. En dat laat is dan ook echt laat moet toch rekenen op een uurtje of 3 á 4.
Dus heb ik de hele avond voor mij alleen. Heb al bedacht dat ik heerlijk mijn series, die moeders voor me heeft opgenomen, ga kijken. En ik heb net weer een nieuwe dvd binnen (step up). Dus lekker bank hangen, poot omhoog.

Ik wil nog 1 keer terug komen op het hele gebeuren van van de week. Als de anonieme persoon mij echt had gekend, dan had hij kunnen bedenken wat de reden was voor mijn gedrag. Ik sta dus ook nog steeds achter dat ik NA 9 uur 's avonds alles op internet heb gegooid.
Iedereen die mij kent weet dat ik het niet zo op mannen heb de laatste 2 jaar. En dat ik ook een hele beschermde houding aanneem als er ook maar iets gebeurd. Waarom??? Tja dat is gekomen door wat je allemaal mee maakt in het leven. En als de persoon mij echt kent, dan weet hij ook hoe dat is gekomen. En had hij ook door het hele gebeuren heen geprikt. Zo zit ik in elkaar en je moet daar tegen kunnen. Blijkbaar kan jij daar niet tegen en ben je dus niet de juiste persoon voor mij. Als je tegen kritiek kan en tegen directheid had je je niet zo uit het veld laten slaan. Dan had je daar achter een persoon gezien die hieronder is beschreven door Elly mijn collega. Elly prikt zo door mij heen. Kan jij dat ook???? Je hebt het niet laten blijken. Mocht je je willen verdedigen, omdat ik het bij het verkeerde eind heb, dan mag dat maar dan zou ik het fijn vinden als je dat persoonlijk bij mij kwam doen. En niet via dit blog. Dus als je je geroepen voelt???


Hieronder heb ik gezegd dat je je niet hoeft te melden en dat je dat uit je hoofd kon laten. Dit meen ik ook als je het alleen als een lolletje ziet, mocht je me willen wijzen op mijn fouten of je eigen fouten kun je die zin vergeten.

The Next Day

Iedereen kan zeggen van chill rustig aan. Maar ik hou niet van dit soort geintjes. Als je een lolletje wilt trappen met iemand doe je dat niet op deze manier. Ook al heb je een kaartje gekregen met een mooie tekst. En een smsje gekregen van iemand die niet wil laten wie het is. Dan nog hou ik hier absoluut niet van. Ik sta ook niet te wachten op een vent die zijn liefde of wat het ook is aan mij verklaart. Ik heb daar gewoon geen zin in. Heb wel betere dingen te doen. Het is gewoon verspilling van mijn tijd. Misschien veranderd ooit mijn mening hierover. Maar op dit moment denk ik zo. Ik besteed liever mijn aandacht aan mensen die het waarderen dat ze aandacht krijgen. En dat zijn echt niet deze stumpers die het geeneens durven om zich bekend te laten maken. Heb het denk ik nu heel duidelijk gemaakt en verder wil ik er niets meer over zeggen.

Aangepaste versie

Denk dat het nr nu wel lang genoeg er op heeft gestaan. En bij deze dus pas ik de post weer aan. Iedereen die nieuwsgierig was heeft het kunnen lezen. En misschien wel kunnen bellen. Maar nu is het welletjes en laat ik het voor wat het is. Ik kan jullie wel zeggen doe dit nooit met me!!!! Want ik ben des duivels!!


Dit was het berichtje: Heeeej valentijntje. tis weer valentijsdag dus daarom dit berichtje. en met een lieve kus van mij voor jou.

Ook heb ik van iemand een kaart gehad maar deze persoon is niet langs gekomen. Dus dan maar even het kaartje hier plaatsen. (Je hebt je nu van je slechte kant laten zien, en dat staat je niet echt goed. Mocht je je weer willen melden kan ik alleen maar zeggen laat dat maar uit je hoofd. Want ik heb er geen behoefte aan.)



Nogmaals ik laat niet met me sollen!!!! En voor degene die lollige probeert te doen ik ben flink pistoff!!

Laatste kans!!!

De personen die lollig proberen te doen hebben tot 21.00 uur de kans om iets van zich te laten horen. Zo niet dan komt alles hier bloot te liggen. Je hebt dus 35 minuten de tijd

Spetter, spatter, spater

Enorm veel regen is er gisteren gevallen. Dus ook veel water in onze achtertuin. De kleine jongen werd wakker en riep al dat hij zijn laarsjes aan wilde. Dus mijn zus heeft die maar bij hem aangetrokken. En ze heeft het geweten. Broek zeik en zeik nat. Want Sennie wilde in de plassen lopen, springen en rijden met zijn fiets. Nog even langs opa en oma lopen om het allemaal te laten zien wat hij deed. Wij kwamen op het idee om hem dan maar even veilig in ons tuin te laten springen in het water. Want Sennie liep op de weg overal naar toe zonder te kijken.

Bij opa en oma in de tuin was het veel leuker want daar waren de plassen groter en dieper.

Sennie was dus ook flink nat. En er lag zelfs nog een beetje sneeuw dus de pret kon niet op.

Wat is dat toch kinderen en water. Ik zelf vind het heel erg leuk om te zien. Bij Sennie heb ik zoiets van laat maar lekker ravotten. Beetje kattekwaad of ondeugendheid is niet erg. Dat hoort er allemaal bij. Sennie had in ieder geval erg veel lol en hij was ook erg nat. Vooral toen hij op het bultje sneeuw ging staan. Want dat was wel erg glad. Voor over bijna helemaal in de plas gevallen. Mijn zwager kon hem nog net op tijd grijpen. Geeft allemaal niets thuis gewoon droge kleren aantrekken. Kleren heeft hij toch genoeg.

Gisteren zei een collega nog tegen me: "Volgens mij is dat jochie vreselijk verwend." Nou daar kan ik wel antwoord opgeven. Hij wordt verwend door ons allemaal. Maar vooral door opa en oma en door mijzelf. Als ik iets leuks zie en ik weet dat hij het ook leuk vindt dan koop ik het ook. Boekjes, speelgoed en kleren. In het begin vooral kleertjes. Maar nu krijgt Sennie bijna elke week (ligt eraan of er een nieuw boekje is) een Dora boekje van mij. Hij is er helemaal weg van. En de meeste kent hij ook al uit zijn hoofd. Natuurlijk niet de letterlijke tekst maar wel het verhaal in grote lijnen.

We zijn allemaal super trots op hem. En vinden dan ook allemaal dat hij super slim is. Tja zeg je toch altijd over je eigen neefje, kleinkind of kind.

Sennie weet nl al 3 kleuren (blauw, rood en groen), kan al tot 10 tellen, weet hoe hij heet (voor- en achternaam), weet haar hij woont (in welke plaats) en weet zijn telefoonnr. En ik vind dat reuze knap. Je ziet nl niet vaak dat een joch van net 2 jaar zijn telnr al weet of tot 10 kan tellen. Ik heb het nog maar 1 keer eerder gezien en dat was bij het zoontje van mijn tante. Die is ook reuze slim. Dus zijn het er meer laat het me weten. Misschien is het wel gewoon heel normaal.

Vandaag, morgen en overmorgen moet Sennie naar het ziekenhuis, voor het eten. Want Sennie eet nog steeds niet goed. Hoop dat er wat uitkomt. Hij is zo iel en zo klein.

Vrijgezellenfeest zuslief!

Eindelijk hadden we het, door mij georganiseerde, vrijgezellenfeest voor Joos. Ik moest eerst nog ff 3,5 uur werken. Toen ik thuis kwam, kwam net mijn zus en de hele bende ook aan. Dus eenmaal binnen mocht ze gelijk haar kostuum aantrekken. En ja dat moest ze de hele dag en avond aanhouden. Wat later geen ramp bleek te zijn want ze zag er veel te leuk uit. We zijn wezen servies schilderen in Zwolle (ik kan het iedereen aanraden, ook al ben je niet creabea, je wordt het daar wel)(je kan het ook gewoon thuis doen). Het was erg leuk en erg gezellig!!!!! Misschien komen we nog op haar site. Dus die even in de gaten houden. En natuurlijk zijn er foto's gemaakt en deze zal ik ook zeker plaatsen. Na het schilderen zijn we gaan eten in Kampen bij de de Happy garden. Daar hebben we het spel José's weekend miljonairs spel gedaan. 40 vragen over Joos en hoe goed we haar kenden. Ik had 1 vraag fout. Dus ik vond dat ik haar redelijk kende. Mijn moeder had alle vragen goed. Die kent haar dochter natuurlijk als de beste.
We hebben heerlijk gewokt tussendoor. En we hadden heel veel lawaai. Maakt niet uit, wij hadden het gezellig. Na het wokken zijn we nog naar de stamkroeg gegaan waar Joos eerder altijd ging stappen, zo'n 8 jaar, misschien wat meer geleden. Daar hebben we nog een aantal uurtjes gezeten. We waren op tijd thuis want haar vriendinnen moesten nog naar Zuid-Holland rijden. Het was allemaal heel geslaagd en daar ben ik blij om. Want het was natuurlijk belangrijk dat Joos het leuk zou vinden.
Moeders heel creabea!!! En zie er naast zuslief in boevenpakje!!
eindresultaat !!
En dit heb ik gemaakt!!!

De melkrobot.

Dit is mijn zwager en die had de robot ook nog nooit gezien. Links en rechts van hem staat een robot.

Hier kan je de robot wat beter zien. De koeien lopen via de stal door een hekje en gaan staan bij de robot. De robot krijgt binnen om welke koe het gaat en zodoende weet hij of hij deze koe moet melken. Sommige koeien gaan heel vaak omdat ze ook lekkere krachtvoer krijgen als ze gemolken worden. Maar is de koe te vaak gemolken dan melkt de robot haar ook niet. Op deze foto wordt er ook een koe gemolken dit is alleen niet zo heel goed te zien. Ook meet de robot hoeveel een koe aan melk geeft. Er zijn al een aantal koeien geweest die hebben 100.000 liter melk gegeven. Zo ook mijn vaders "koe", zoals hij haar noemt. En dat was een taartje waard.

Echte boerinnen (foto's zeggen genoeg)

+/- 400 koeien in totaal

Ik zij de gek!
kusje!!!!
dat huisje achter Joos is de melk robot de koeien kunnen zelf bepalen of ze gemolken willen worden of niet (maar als ze niet gaan, worden ze er wel heen gebracht, ze moeten toch gemolken worden)

Update!

Net uit het ziekenhuis terug. Gelukkig niet gebroken. Zo naar de dokter om drukverband erop te laten doen. Volgende week ofzo in de tape. Ben er dus mooi klaar mee. Kan geeneens autorijden. Weer zit ik thuis. Gelukkig is moeders van het weekend thuis zodat zij me naar het werk kan brengen en ook weer ophalen. Maar zo ziet de enkel er dus uit. Mag niet lopen erop. Nou dat is nog al lekker want ik heb nog geen krukken of wat dan ook. Dus tot die tijd wordt er gewoon opgelopen, van dat hinkelen wordt je ook gek. Tijd om af te sluiten en naar de dokter toe te gaan voor verband.

Dat heb IK weer!

Gisteren had ik een vrije dag omdat ik nog als enige kleding nodig had voor de bruiloft van zuslief. Dus zijn we wezen shoppen in Apeldoorn. Dit was allemaal heel gezellig en uiteraard ben ik heel goed geslaagd. Had niet verwacht dat ik zoiets ooit aan zou trekken (geef mezelf maar ff een complimentje) maar het staat echt geweldig mooi. Wat het precies is hou ik nog lekker voor me. De foto's komen vanzelf wel hier te staan na 2 maart.

Ben geslaagd bij de Hennes, had ik ook niet verwacht. Dit omdat ik eigenlijk als ik kleding voor een trouwerij moet hebben meestal naar boetiekjes ga. Maar goed ik ben geslaagd met de kleding voor 65 euro!!!!! Ik weet nog dat ik bij mijn andere zus 500 euro kwijt was. Dus dat is een heel verschil. Ik mocht van mezelf lekker veel geld uitgeven en heb dat ook gedaan. Lang niet alles maar toch heel wat. Heb 2 nette broeken gekocht, 2 truitjes, spijkerbroek (die had ik niet meer omdat die allemaal te groot waren), laarzen (anderen waren kapot), pumps voor de bruiloft, leuke armband, er ook nog 1 gekregen van zuslief, 2 haarbanden. Volgens mij was dat het wel.

Ik was redelijk snel geslaagd met de kleding maar toen moesten we nog schoenen kopen. Dus wij op weg naar de schoenenwinkels. Vervolgens verstap ik me op een heel klein richeltje. Kon even niet lopen van de pijn en omdat mijn voet gewoon niet meer wou. Zijn even op een trappetje gaan zitten, en vervolgens toen het weer leek te gaan zijn we verder gegaan. Het leek allemaal wel mee te vallen. Het deed wel pijn en het werd ook wel een klein beetje dik maar ik kon er nog wel op lopen. Toch maar schoenen gaan kijken. Even later schoenen gevonden en toen zijn we eigenlijk naar huis gegaan omdat we allebei genoeg hadden gekocht. Mijn zus heeft maar terug gereden want rijden kon ik eigenlijk niet meer. Eenmaal thuis ben ik op de bank gaan liggen met mijn been omhoog. En toen ik moest gaan koken kon ik eigenlijk helemaal niets meer met mijn voet. Kon er niet meer op staan. Kon hem gewoon niet meer bewegen. Zo dom als ik was heb ik de voet toen niet gekoeld (dacht dat er al teveel tijd was verstreken). Toen moeders thuis kwam heeft ze gelijk er een drukverband omheen gedaan. Maar de pijn werd steeds erger en erger. Moeders heeft toen de huisartsenpost maar gebeld. Dat zijn echt vreemde lui. Vast niets ergs en moest voet omhoog houden en koelen en zo nu en dan mocht ik wel een paracetemolletje hebben. WATTT!!!! Die dingen helpen echt niet meer bij mij. Morgen moest ik anders als het nog zo was maar even naar mijn eigen huisarts gaan. Op tv komen ze bij de huisartsenpost (op woensdagavond is dat altijd, met een sneetje in de vinger en dan mag ik niet voor een voet dat 2x zo groot als normaal is niet naar een dokter????)

Dus ben ik maar ibu 600 gaan slikken. Dat hielp ook niet echt. Flink gekoeld maar dat hielp ook niet. Nu zit ik hier te typen en heb om half 11 een afspraak bij de dokter in opleiding omdat mijn eigen dokter op vakantien is en de andere arts zal al vol. Voet is nog steeds dik en kan er nog steeds niet op lopen. Ik ben ook zo'n klungel. Ik zak wel vaker door mijn enkel maar dit is nog maar de 2e keer in al die jaren dat hij dik ofzo is.

Ook heeft Tum 2 ontstoken ogen dus het gaat weer lekker. Blehhhhhhhhh. Tijd voor een ander lichaam met niet zoveel klachten? Ik ben echt vaste klant daar in het gezondheidscentrum. Tijd om te gaan douchen en aan te kleding. Geen idee hoeveel tijd dat in beslag neemt.

Galgenmaal

Zondag zijn we voor het laatst met het volledige gezin uit eten geweest. Want mijn zus en mijn zwager gaan emigreren naar Canada (haar verhalen zijn ook te volgen). Mijn vader noemde het voor de gein "galgenmaal". Het was allemaal heel erg gezellig. Sennie was ook mee en die heeft zich heel erg vermaakt en draaide iedereen om zijn kleine vingertje. Wat een flirt is dat zeg.

We zijn in Harderwijk bij Tennesee geweest. Heerlijk kan je daar eten. Natuurlijk had ik mijn fototoestel bij me dus ik zal dan nu ook even heel snel wat foto's plaatsen.

Weer aan het werk.

Ben sinds dinsdag weer aan het werk. Heerlijk is dat want ik werk zo langzamerhand een beetje gek thuis. Dit houdt niet in dat het al over is. Want ik heb nog steeds pijn. Werken is een goede afleiding voor mij. En op het werk is het een stukje gezelliger dan thuis als je helemaal alleen bent. Dus dan gaat mijn voorkeur toch echt naar werken.

Zoals iedereen, die mijn blog heeft gelezen, heeft kunnen lezen dat ik een zo genaamde stille aanbidder heb. (Deze zal het nu wel leuk vinden dat ik een stukje blog aan diegene wijdt.) Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik totaal niet van dit soort dingen houd. Ik ben niet zo'n iemand die nu in spanning zit af te wachten tot het 14 februari is. Want 14 februari heeft voor Tum geen enkele betekenis. Ze snapt dan ook niet waarom dit nog stand houdt.

De schrijfstijl van de anonieme persoon is een beetje kinderlijk. De persoon lijkt het ook niet door te hebben dat de msn tekens hier niet te zien zijn op dit blog. Dus waarom gebruik je ze dan. Zo is dus ook te zien dat de persoon vaak op msn zit en dat het nog een jong persoon is. Ook mag deze persoon weten dat ik totaal niet geinteresseerd ben in dit soort dingen. Dat ik er totaal niet open voor sta.

Vaders was gisteren jarig, maar eerst moesten er nog wat andere dingen worden gedaan. Zoals een trouwjurk passen op Urk. Want de dag komt steeds dichter bij en dan nog 4 dagen en ze gaan emigreren. Het onderwerp van de dagen dat ze hier zijn is dan ook Canada. Ik sluit me er een beetje voor af. Het trekt me niet. En ik kan er dan iets beter mee omgaan.

Gisteren moest ik ook mijn oma ophalen maar eerst ging ik nog even naar Dronten om te koekeloeren. Bij de Miss Etam kwam ik collega A tegen met haar dochter. FF gekletst en toen maar ff snel kleren passen. Maar toch maar niet gekocht want Tum gaat woensdag winkelen met Zus J. in Apeldoorn voor de bruiloft. Nog even bij de Hema geweest toch maar even kijken of ik voor collega S een kraamkadootje kon vinden. En direct viel mijn oog op een leuk iets. Nog even een bij passend iets erbij gezocht en klaar was Tum voor S. Zag ook nog een heel leuk broekje voor Sennie. Die ook maar meegenomen, want dat soort dingen kan ik toch echt niet weerstaan (Sennie wilde hem gelijk hebben, hij wist toen nog niet dat het broekje voor hem was).
Om iets over 3en oma ophalen voor de verjaardag van vaders.

's Avonds allemaal de familie gehad. En het was allemaal heel gezellig. Had alleen erg veel last van de buik omdat ik iets meer had gegeten als dat ik doe in de laatste 2 weken.

Ik ga weer verder met weekend houden.
Tot de volgende keer!



En wat stond dit blog toch weer vol schrijffouten. Schrok er zelf van. Beetje te snel getypt en niet nagekeken.

Weer een ziekenhuisbezoek

Vrijdag toen ik me aan het opmaken was, alleen een beetje mascara (zodat ik er niet heel beroerd uitzag), zag ik dat mijn ogen geel waren geworden. Mijn linkeroog veel meer dan mijn rechter oog.
Dus ik mijn moeder bellen, die had op dat moment even geen tijd maar zou terug bellen. Ik wachtten tot dat ze terug zou bellen, flink in de stress al.
Even voor 12 uur belde ze terug, ik het haar vertellen. Moest gelijk de dokter van haar bellen.

Nou dat heb ik geweten. Even voor 12 uur belde ik de dokter, moest direct naar hem toekomen zodat hij daar even naar kon kijken. Vervolgens heeft hij het ziekenhuis gebeld of de scopie vandaag kon. Misschien raad je het al, Tum was helemaal in de stress. Om half 1 kwam de dokter vertellen dat ik door moest naar het ziekenhuis omdat ik om 1 uur dat maagonderzoek kreeg. Ik moeders weer bellen of ze direct naar het ziekenhuis kon komen. Eerst even naar huis geweest om mijn ponskaartje enzo op te halen. Daar aangekomen was moeders er nog niet. En mocht ik even wachten op haar. Maar na 10 minuten was ze er nog steeds niet (ze moest uit Kampen komen), en de zuster vertelde mij dat ze toch niet mee mocht naar binnen, dus toen ben ik maar mee naar binnen gegaan. Daar binnen stond een team van tig mensen mij op te wachten. Kreeg uitleg van wat ze gingen doen en ik moest een drankje innemen voor mijn maag als ze die op gingen blazen.
Toen moest ik gaan liggen. En kreeg ik zo'n bijtring in mijn mond van hard plastig met een gat er in. Deze had een elastiek die achter mijn hoofd werd gedaan en aan de andere kant weer vast werd gemaakt. Tja en toen begon de ellende. Ik zal niet in details treden, maar ze moesten me een aantal mensen vasthouden. Ik raakte helemaal in paniek omdat ik het gevoel had dat ik niet meer kon ademhalen, nooit bij nagedacht dat ik ook gewoon door mijn neus kon ademhalen. En dan zeggen ze ook nog dat je je moet ontspannen. Al met al was het geen pretje en ben ik blij dat het achter de rug is. Toen ik klaar was en ik kwam naar buiten stond daar gelukkig mijn moeder. Ik helemaal in tranen omdat ik toch behoorlijk in paniek was geweest.

Uitslag van het onderzoek?
Ze hebben niets kunnen vinden, maar ze denken NU dat ik een ontsteking aan het kapsel van mijn lever heb, dat is met antibiotica zo weer weg. Maandag weer naar de dokter bloedprikken enzo. En dan maar hopen dat ik weer snel aan het werk kan.

En al mijn collega's wil ik bedanken voor het kaartje.

Hopelijk kan ik snel weer aan het werk

Ben ik weer!

Net mijn neefje op bezoek gehad met mijn zus. Konden ze gelijk even boodschappen voor me doen. Want tja dat moet wel gebeuren. Zo ook maar een even gaan douchen want om de hele dag in pyama en duster rond te lopen is ook niet wat. Daarna maar eens even op zoek naar iets leesbaars en als dat niet te vinden is maar even borduren of zo. Want jaja mijn grote project is bijna af. Ben hem nu aan het afwerken. Dus de omlijning er om aan het doen. Hij is al geclaimd door mijn kleine neefje. Weet alleen niet of mijn zus dat zo leuk vindt want die is niet echt van de pooh enzo. Maar ach we zien wel.

Nou toch maar eens kijken of de postduif is geweest met leesvoer voor mij.
Oh ja en wat heb ik vandaag gegeten? Een creacker met kaas. Gisteren heeft de dokter trouwens gebeld met de uitslagen van het bloed. Er was niets in de zien geen stuwingen in de lever wat duidt op iets met de gal. De bezinking was wel iets omhoog gegaan vergeleken met woensdag maar dat was niet erg genoeg. Lag nog binnen de perken. Als het verslechtert moeten we direct aan de bel trekken. De dokter is er nog steeds van overtuigd dat er iets met de gal is. Gisteren hebben moeders en ik "De dokterspost" gekeken, en daar was een man en die had dezelfde klachten als wat ik had, alleen hij was geel en dat ben ik nog niet. Dat is dan weer jammer want die man moest gelijk door naar het ziekenhuis en ik zit hier maar weer mooi thuis te wachten op dat akelige maagonderzoek (waar ik denk dat er niets uitkomt). We wachten wel weer af..........




Tot volgende keer

Tijd voor vernieuwing

Het is nog al wat om een blog aan te passen. Maar heb weer heel wat nieuwe dingen geleerd vandaag. Voel me nu toch wel een beetje een expert hoor. Wist dat het moeilijk was maar zooooo moeilijk. Denk dat het komt omdat ik niet zo'n technicus ben. Maar goed bij deze presenteer ik jullie mijn nieuwe blog!!! Hoop natuurlijk dat iedereen hem met plezier zal lezen en zo nodig een reactie plaatst bij reactie. Veel lees plezier.

(tja wat moet je anders doen als je ziek thuis zit)

FF verslag doen

Vanochtend weer naar de dokter geweest (heb zowat een abo op de dokter, misschien kan ik wel een strippenkaart aanvragen bij hem). Hij zit te denken dat het misschien toch wel met de lever of met de gal te maken heeft. Want als het een zweer was geweest dan had dat eigelijk al praktisch over moeten zijn. Dat zou dan minder plijnklachten moeten geven. Heb nu weer een hele pijnlijke buik omdat de dokter er lekker hard aangevoeld heeft. Mijn buik is helemaal opgezet. Ik plas oranje (ook iets raars) aan het einde van de dag is dat wel weer normaal maar de ochtend dus niet.

Moet mijn ouwe broeken weer aantrekken omdat het anders te strak zit. In gewicht neem ik af maar qua omvang van de buik neemt het toe. Hij staat zowat op knappen. Moest ook weer bloedprikken. Mag geen pijnstilling voor het geval ik een acute buik heb. Als dat wel het geval is moet ik waarschijnlijk onder het mes. Nou heb ik liever onder het mes dan die gastroscopie. Daar zie ik wel zo tegenop! Van iedereen hoor je verhalen; de een zegt valt wel mee en de ander zegt dat niet echt meevalt.

Als het goed is krijg ik of vanmiddag de uitslagen van het bloed en anders morgen. Dan zou ik morgen zelf moeten bellen. Anders belt hij. Dus het kan nog wel weer eens zijn dat ik of morgen naar de dokter of naar het ziekenhuis moet. Misschien vandaag al wel. Ben op dit moment kots misselijk alleen heb ik 1 probleem ik kan heel moeilijk spugen. Dan moet ik mezelf echt helpen door een vinger in de strot te drukken, dan wil dat wel anders niet.

Net maar weer eens het werk gebeld. Die moeten natuurlijk ook op de hoogte worden gehouden. En oh wat ik mis ik het werk zeg. Elke keer denk ik wanneer mag ik weer. En elke keer als ik denk van goh het lijkt wat beter te gaan en ik eet wat, nou dan heb je hier de poppen aan het dansen. Ik durf bijna niet te eten. gisteren heb ik alleen een beschuitje en van warme/lauwe vla en lauwe thee en lauw water. Alles moet lauw zijn. Want dat geeft de minste pijn. Maar goed ik hou jullie allemaal op de hoogte!!!!!! Hopelijk tot snel!!!! Want zo thuis zitten is ook niet leuk, hoop dat ze nu eindelijk eens wat vinden bij me.

Verstandig

Heb toch maar eens naar al die adviezen geluisterd die ik deze week en vorige week allemaal heb gekregen. Want Tum wilde eigenlijk al direct aan het werk. Want tja als je pijn heb kan je nog wel werken. Nou daar dachten een aantal mensen heel anders over. En ik op een gegeven moment ook, vooral toen ik op de spoedeisende hulp belandde.

Maar goed ik zou dus maandag weer beginnen met werken en het is nu dinsdag en Tum zit nog steeds thuis. Ik zal jullie vertellen waarom. Zondagavond, ik had bijna niets gegeten om zo de pijn te drukken, kreeg ik een hele hevige pijn aanval net voordat ik naar bed toe ging. En het ging maar niet over. Dus toen heb ik tegen half 10 maar eens het werk gebeld dat het nog niet verstandig was als ik maandag kwam, omdat ik nog heeeeeel veel pijn heb.

's Nachts slaap ik slecht en overdag doe ik niet zoveel. Eet heel weinig, ik leef op beschuitje, soep en water.

Woensdag moet ik naar de dokter. Maandag opgebeld ik opgebeld of ik dindsdag een afspraak kan krijgen. Uhm nou dat kon niet omdat ze vol zaten. Dus maar een afspraak gemaakt voor de woensdagmorgen 8.10 uur. Moeders gaat mee.

Gisteravond leek het net of ik een ballon in had geslikt. Mijn hele buik was opgezet, ik liet dit aan mijn moeder zien. Dus ik broek los en toen ik dat had laten zien en ik vervolgens weer mijn broek dicht wilde doen, lukt dit niet meer. De broek was opeens te klein geworden. Terwijl hij daarvoor eigenlijk alweer te groot was geworden (snappen jullie het nog). Dus toen heb ik maar een broek gepakt die ik aan had toen ik nog niet aan het lijnen was. En deze paste veel beter. Was nog wel wat te groot. Maar ik kon weer normaal de knoop dicht doen.
Hoop dat ik wat mee krijg voor pijn medicatie. Ik mag ibu slikken. Maar als ik dat slik, slik ik daarnaast ook een maagbeschermer. Maar die mag weer niet met de medicijnen die ik heb gekregen van het ziekenhuis. Dus slik ik geen pijnstillers grrrrr.

Hoop toch echt snel dat er iets uitkomt. Want als je niet weet wat je hebt is erg vervelend want je hebt toch klachten.

Gebeurtenissen deze week

Afgelopen zaterdag kreeg ik last van mijn buik. Was gewoon aan het werk en dacht dat ik buikgriep had. Zondag ook nog gewoon gewerkt. Maandag was ik vrij maar had nog steeds veel last van mijn buik. Recht boven in de buik net onder de ribben. Mams begon zich wel een beetje zorgen te maken omdat de pijn doorstraalde naar de zij en naar de rug. Ze was bang dat ik last van mijn nieren had. Dinsdag me ziek gemeld omdat de pijn niet dragelijk was. Ook gelijk maar even een afspraak gemaakt bij de huisarts. Mijn eigen dokter had een vrije dag dus maar bij de andere mannelijke huisarts. Want ik kan niet zo goed met de vrouwelijke artsen vinden.

Daar aangekomen ik mijn verhaal doen. Hij wilde alles weten. Of ik koorts had, hoe mijn poep eruit zag, of ik vette dingen at (ik vertellen dat ik dat niet at omdat ik aan het lijnen ben). Wilde hij weten hoe veel ik was afgevallen. 10,5 kilo op dat moment. Hij vond het heel goed van mij, alleen als je afviel had je veel kans op galstenen. Dus mijn buik onderzocht, en ja hoor Tum mocht naar het ziekenhuis voor bloedafname en een EGO. Dus de volgende dag naar Emmeloord gereden voor het tappen en een EGO. Kwam niets uit. Nou ja wel dat ik veel pijn had na die tijd. Want ze deden het niet heel zachtjes. Mijn hele buik was beurs van binnen. Maar geen galstenen te zien. Mijn lever en nieren zagen er ook goed uit. 's Middags maar eens weer naar de dokter gegaan (gelukkig mijn eigen huisarts) omdat het niet echt leuk was met zoveel pijn. Volgens hem konden het heel veel dingen zijn. Toch een galsteentje die elke keer terug schoot, een onsteking aan mijn lever of buikgriep. Moest de volgende dag maar even tegen 12 uur bellen voor de bloeduitslagen en dan gingen we verder kijken. Dus ik donderdag iets voor 12en gebeld naar mijn dokter. Mijn bloed was goed, was niets aan te zien. Dus toen zei hij dat hij even contact op zou nemen met de chirurg. Dus ik nog vragen "waarom dan?" "Nou" zei hij " omdat ik het niet oke vind dat je al zolang last van je buik hebt." Hij zou terug bellen als hij dat telefoontje had gepleegd. En ja hoor nog geen 5 minuten later telefoon. Of ik een brief op kon halen en direct door kon naar het ziekenhuis. Dus ik moeders gebeld en verteld dat ik door moest naar het ziekenhuis maar dat ik eerst een brief op moest halen bij het gezondheidscentrum. Ik daar dus heen brief opgehaald en hup in de auto. Toen zag ik dat ik naar de spoedeisende hulp moest. Dus ik maar weer moeders bellen, die had al gevraagd of ze die kant ook op moest komen. Maar ik dacht och er wordt even naar me gekeken en ik kan weer naar huis, dus hoefde ze niet te komen maar ik hield haar op de hoogte. Wel moest ze even Paps voor me bellen zodat hij ook het 1 en ander wist. Ik dus naar het ziekenhuis. De storm wakkerde al aan dus ik zat te schudden in de auto. Ben heel huids in het ziekenhuis aangekomen. Heb me tegen 12.30 uur gemeld op de spoedeisende hulp en er kwam een zuster en die moest even bloed tappen en ze legde maar gelijk een infuus aan voor het geval ik opgenomen werd en dat ik onder het mes moest. Nou ik kan je vertellen dat een infuus aanbrengen geen pretje is. Heb wel ff een traantje weg gepinkt omdat het vreeeeeeeeeeeeeeselijk zeer deed. Het zou een uur duren voor dat de uitslagen van het bloed er waren. En de chirurg zou dan ook komen om mij te onderzoeken. Na 1 uur wachten en rondkoekeloeren (van wie er binnenkwamen en wie er al waren) kwam de chirurg en ook de uitslagen van het lab. Bloed was goed (dat was gisteren ook goed, zeg ik nog heel bijdehand). De chirurg mij onderzoeken maar kon eigenlijk niets vinden/voelen/. Hij dacht dat het iets voor de internist was. Dus de internist werd erbij geroepen. Na een tijdje kwam die en ook zij allemaal vragen stellen. Zij dacht aan een zweertje in de 12vingerigedarm of iets met de maag. Maar dat als het niet overging ze maar een maag onderzoek gingen doen. Tegen 2 uur half 3 ging het gordijn opzij en daar stond mijn lieve moeder. Die zich toch wel een beetje zorgen ging maken. Had nog niets van mij laten horen. Had netjes mijn telefoon uitgedaan. Maar had me voorgenomen dat als ze iets gingen doen ik haar zou bellen. Of als ik moest blijven. Wat was ik blij om haar te zien zeg. Al die tijd had ik daar alleen gezeten en was nog niets wijzer geworden van wat ik had, wat ik wel had was vreselijk veel pijn. Mocht ondertussen ook niets eten of drinken voor het geval ik onder het mes moest. Komt even later de zuster weer met allerlei paperassen. Mijn dossier die ik mee moest nemen voor een afspraak bij de internist voor een GASTROSCOPIE. En ze had nog zo gezegd dat dat pas hoefde als het niet overging. Het volgende papiertje was een recept voor een medicijn dat direct zou helpen (nou mooi niet verga nog steeds van de pijn), en nog uitleg hoe een GASTROSCOPIE in zijn werk gaat.
En toen mocht ik naar huis. Maar nog eerst even het infuus eruit halen. Nou ook dat was geen pretje. Vreeeeeeeeeeeeesselijk veel pijn deed dat. Had al die tijd al pijn gehad van het infuus, maar ja dat zal wel aan mij gelegen hebben.
Moeders en ik naar de 1e etage om een afspraak te maken voor dat maagonderzoek. 31 januari moet dat gebeuren en ik zie er heeeeeeel erg tegenop. Ik maak me er nu al druk om.

Maar goed moeders en ik hadden wel zin gekregen in wat drinken. Dus naar het restaurant gegaan van het ziekenhuis om ff wat te gaan drinken. Had ik beter niet kunnen doen. Verging al weer van de pijn. Vaders ondertussen proberen te bellen dat ik naar huis toe mocht. Vaders was onderweg met de brandweer en we hoefden hem voorlopig niet terug te verwachten. Nee dat klopt hij dook die nacht tegen half 3 pas zijn bed in.

Maar goed het is nu zaterdag en al 8 dagen verga ik van de pijn en als ik eet is het veranderd in een helse pijn. Ik leef op creackers, beschuit, yoghurt en soep. In totaal ben ik in 3 a 4 dagen tijd 2 kilo afgevallen ( mooi zouden jullie denken, dat is toch wat je wilt, ja dat wel maar niet op deze manier) Met alles wat ik eet en drink sta ik te springen in de huiskamer omdat ik zoveel pijn heb Moeder wil eigenlijk dat ik naar de huisartsenpost bel. Maar Tum is weer eens eigenwijs en doet dat niet in het weekend. Als ik naar de dokter ga dan is dat in de nieuwe week. Moeders is erg bezorgd en vindt het allemaal maar raar dat ze me maar zo hebben weggestuurd in het ziekenhuis. Tot nu toe heb ik haar nog tegen kunnen houden met bellen. Maar voor hoe lang nog????

Maandag ga ik weer proberen te werken. Maar of dat een pretje wordt voor mijn collega's? Geen idee. Ik wens ze al veel sterkte voor de komende week.

Soms?

Soms zou ik wel eens willen dat de wereld zo was zoals ik hem graag wilde hebben. Waarom??? Nou ik vind hem soms niet echt denderend.

Hoe kom je hier nou zou bij?
Het spookt zo nu en dan wel eens door mijn hoofd. En dan ga ik bedenken wat ik anders zou willen zien.

2 woensdagen achter elkaar was er een mini serie op tv over de tsunami. En ik vond het erg indrukwekkend. Hoe raar mensen deden die dingen moesten regelen voor de slachtoffers. Dat het allemaal met geld te maken had. Daar kan ik me echt boos om maken. De onrecht.
Mensen moeten gewoon eens niet altijd aan zichzelf denken maar denk ook eens aan een ander.

En nu ff niet zo zware stof:

Vandaag heerlijk uitgeslapen, lag er ook erg laat in, 3 uur. Maar dat was niet erg. 11 uur werd ik vanochtend wakker. Kan niet echt zeggen dat het uitslapen is, maar laten we zeggen dat we genoeg hadden geslapen voor deze dag, 8 uurtjes. Tum slaapt echt niet langer dan 8 uurtjes. Als dat wel het geval is dan is ze ziek ofzo.

Daarna CSI NY gekeken, douchen, aankleden, boodschappen doen. En het vervelenste komt nog, bellen met kpn. Heb in totaal 1,5 uur aan de telefoon gezeten. Maar het is nog steeds niet voor elkaar. Maandag komt er een monteur langs om te kijken of die het kan fixen. Eind oktober hebben we ook al gebeld met kpn omdat de monteur zijn werk niet goed had gedaan. Ze zouden ons terug bellen. Nou echt niet dat ze dat hebben gedaan. Dus vandaag maar eens gebeld. Moeten we waarschijnlijk nog gewoon betalen voor de monteur. Wat een service.

Om iets over 4en de kleine spruit van de creche gehaald. Praatjes voor tig. Hutje met hem gebouwd en er heerlijk met ons 2tjes ingezeten. Kan merken dat hij echt een eigen willetje krijgt. Nee dat wil ik niet. Nee dat mag je niet doen moet je zo doen enz enz. Heeft hij vast van zijn moeder :-)

Kwam gisteren op het werk een vacature tegen. Die persoon had die vacature op zijn/haar blog geplaatst lees maar en zoek de fout:


Werken als model
Ben jij het fotomodel dat we zoeken? Diverse fotomodellen kunnen nu direct aan de slag. Er worden diverse fotogenieke mensen gezocht en er zijn verschillende vacatures vrij. Ook al ben je model amateur, colliciteer op een van de vacatures of laat je vrijblijvend inschrijven. Met de aankomende zomer kun je aan de slag als en zoeken ze een model bikini, model lingerie en model voor kleding. Een model worden en als foto model aan de slag, solliciteer nu op de vacature model.

Vond het wel grappig om het te lezen. Kijk ik zeg niet dat mijn NL je van het is. Maar ik vind wel dat je in een vacature geen schrijffouten mag hebben.

Tijd om lekker mijn pyama aan te trekken, en weer verder te gaan met mijn diertjes.

Tot de volgende keer.

Einde komt in zicht!

Gelukkig komt voor dit werkje al het einde een beetje in zicht. Heb nu (ik denk dat ik het van het weekend wel afkrijg) bijna alle beestjes klaar. Maar dan moet ik het nog afwerken. Dus de lucht en de getallenlijn en het afwerken van de beestjes. Tja zit er bijna een jaar op. Maar dan hier even een update voor diegene die het leuk vindt om dat te zien. Ook nog een werkje dat ik tussendoor heb gedaan en binnen 14 dagen afhad.




De bovenste dus het kleine werkje en hiernaast de hele grote (vervolg van al die andere foto's)

Babyfoto vervolg

Nou kunnen de mensen vast wel zien dat de baby toch echt geen bruine ogen heeft. Maar goed Tum heeft niet zoveel babyfoto's en is dan ook zeer gehecht aan de foto's die ze wel heeft van toen ze klein was (in totaal 7) Moest dus deze foto apart plaatsen omdat hij niet bij de andere wilde staan. Net zo eigenwijs dus als dat ik ben :)

Zo tijd om af te sluiten, tijd om een mooie film te kijken die ik al tig keer heb gezien maar dat een mooie film blijft.
Safe the last dance. Ik denk dat mening vrouw hier wel over mee kan praten. Zo niet dan kan ik hem iedereen aanraden!!!!!!!

Het is weer blogtime!

Zoals beloofd zou ik nog een foto plaatsen van mij en mijn "grote" neef (hij is wel ouder maar ik ben groter :-))

Dus dan doe ik dat maar bij deze. Ze zeggen dat ik op zijn vader lijk, zijn zus zegt dat. Er is nl ergens een foto van dat hij 16 jaar was en dat ik dan sprekend op hem lijk. Ben wel erg benieuwd. Foto nl nog niet gezien. Zal het toch maar eens een keertje naar vragen. Maar goed deze foto is dacht ik 11 weken geleden gemaakt en ik ben bijna aan mijn 9 weken van dieeten en tot nu toe had ik iets van nou je kan er niets van zien. Tot dat ik nog een andere foto zag van mij alleen. En toen schrok ik toch wel. Want het was echt erg. Dat ik het zo ver had laten komen. Nou dat overkomt me echt niet meer hoor. Er is nu bijna 10 kilo eraf en dat blijft er ook af en natuurlijk meer ;-)

Elke maand hebben we op het werk een quiz met vragen die over het werk gaan en een paar vragen die niet over het werk gaan. Nou was er een vraag bij waar aan ik mee had geholpen.

En dat ging over dit meisje. Wie is dit meisje op de foto, was de vraag. Voor mij was dat natuurlijk heel makkelijk maar voor mijn collega's toch niet. Want niemand heeft het antwoord geraden. De foto zou nl ongeveer 40 jaar oud zijn en de kleur van de ogen zou bruin zijn. Maar je kan helemaal niet zien welke kleur ogen dit meisje had. Want deze zijn gewoon blauw, de kleur die elke baby heeft, als ze nog niet zo oud zijn als deze baby op de foto. Maar goed ik zal er niet zo lang om heen draaien. Van de week werden de antwoorden vrijgegeven en ik kan jullie verklappen dat IK de baby ben op de foto. En dat ik echt zo donker ben geweest. Nu ben ik dit nog wel alleen zit er een kleurtje overheen. Maar goed ik zag dat ik nog een babyfoto van me heb op de computer dus die zal ik ook maar eens even plaatsen.

Het nieuwe jaar begint bijna nog iets meer als 24 uur en dan luiden we het nieuwe jaar in. Ik wens dan ook iedereen een goed, gezond en liefdevol 2007 toe. En natuurlijk uitkijken voor jullie vingers!!!!!

Tja!

Beetje een vervelende week gehad. Had een ontsteking in mijn voet aan de onderkant. Dus je raad het al Tum liep niet al te lekker. Zo als gewoonlijk weer naar de dokter gestuurd. Want Tum gaat echt niet uit haar zelf. Hoe eigenwijs kan iemand zijn???? Heel eigenwijs dus. Moest vrijdag voor het werk kerstpakketten rondbrengen maar dat heb ik ook niet gedaan. Want een hele dag in de auto zitten met je zere voet? Is niet echt bevoordelijk. Kon zelf amper naar huis rijden laat staan dat ik dat een hele dag moest doen. Maar ach heb het tijdig aangegeven dat ik niet kon. Dus voel me niet schuldig. Heel de week gewerkt en ben nu een daggie vrij. Gisteren was Senna jarig. Oh wat een feest. En wat is die jongen weer verwend zeg. Het is een echte banjer.

Als ik zo naar buiten kijk lijkt het hier wel of het zo kan gaan sneeuwen, maar dat hoeft niet van mij hoor. Moet zo nog naar het ziekenhuis met eigen vervoer. En ga ook liever met eigen vervoer dan dat ik vervangend vervoer heb :-)

De hele week ben ik al snot verkouden. Last van zere keel, hoofdpijn en misselijk. Maar nog steeds wil het of niet overgaan of niet doorzetten. Maar we gaan gewoon door. En stoppen pas tot we er bij neervallen.

Oh ja, wilde al afsluiten maar zou elke keer nog een recept hier neergooien.

Voor 1 persoon:
7 5 gram kip (voor de Sonja Bakkers onder ons, zit je niet op dieet mag je altijd meer)
gemarineerd in zoete ketjapsaus.
200 gram champignonnen roerbakmix (te koop bij de AH)
125 gram zilvervliesrijst.

Al met al is het binnen 10-15 minuten klaar.


Oh ja Tum is 8.5 kilo afgevallen. Tum is deze week niet zo lekker en heeft zich niet echt heel goed aan het dieet gehouden. Maar toch iets afgevallen yehhh Tum ga zo door.

Zo deze foto's pasten de vorige keer er niet op. Eindelijk tijd nu om ze te plaatsen. Ze zijn alleen niet meer up to date. Want heb al het 1 en ander erbij gemaakt. Die komen binnenkort wel. Moet er nog een foto van maken.

Mijn hobby

Veel mensen weten denk ik wel dat ik borduur. Jaja ik borduur. Gewoon omdat ik het leuk vind en omdat ik er rustig van word. En ik borduur voor een goed doel. KIKA en Ronals MCDonald huis.

Ik dacht ik zet hier even een aantal dingetjes neer. Van wat ik heb gemaakt en wat ik aan het maken ben. Misschien niet interessant voor jullie maar voor mij wel. Heb niet van alles een foto gemaakt. Omdat ik al wat werkjes heb weggegeven en naar Borduren voor gezondheid heb gestuurd.

Veel jonge mensen vinden dit denk ik een beetje oudbollig. Logisch want je ziet niet vaak iemand van 23 borduren. Je denkt dan eerder aan iemand van 83 of iets jonger oke. Maar goed. Ik doe het nu al lekker een jaar. En ik vind het nog steeds leuk.

Dus hier zijn foto's. De foto van forever friends was mijn 2e werkje die ik had gemaakt. Mijn eerste werkje was lolifant en die heb ik weggegeven. Daarna een werkje voor de stichting gemaakt. knorretje die aan het kleuren is. En voor de stichting heb ik allemaal garen en borduursetjes bij elkaar geschraapt. Was een hele doos vol. Hoop dat ze er blij mee zijn. Straks maar eens ff lezen op het forum.
Hier naast zie je ook lolifant met roe. Deze is voor dezelfde collega. Van haar had ik ook spulletjes gekregen voor het borduren. Thnks nog hiervoor. En ik ben al bijna 1 jaar bezig met een heel groot borduurwerk zie de foto hiernaast. Dit is dus mijn hobby. En ik dacht ik ben zo vrij dat ik het even op mijn blog neerzet.



Kan jullie ook nog wel vertellen dat ik 7.9 kilo ben afgevallen. Dus het gaat de goede kant op. Nog 13.1 kilo te gaan. En we zijn weer een slanke den. Zie er zelf nog niet echt veel aan. Maar dat zal vast nog wel komen. Pas al wel weer de kleren van 4 jaar geleden. Had nl nog niet alles weggegooid

Tot de volgende keer!!
Tum