Babyfoto vervolg

Nou kunnen de mensen vast wel zien dat de baby toch echt geen bruine ogen heeft. Maar goed Tum heeft niet zoveel babyfoto's en is dan ook zeer gehecht aan de foto's die ze wel heeft van toen ze klein was (in totaal 7) Moest dus deze foto apart plaatsen omdat hij niet bij de andere wilde staan. Net zo eigenwijs dus als dat ik ben :)

Zo tijd om af te sluiten, tijd om een mooie film te kijken die ik al tig keer heb gezien maar dat een mooie film blijft.
Safe the last dance. Ik denk dat mening vrouw hier wel over mee kan praten. Zo niet dan kan ik hem iedereen aanraden!!!!!!!

Het is weer blogtime!

Zoals beloofd zou ik nog een foto plaatsen van mij en mijn "grote" neef (hij is wel ouder maar ik ben groter :-))

Dus dan doe ik dat maar bij deze. Ze zeggen dat ik op zijn vader lijk, zijn zus zegt dat. Er is nl ergens een foto van dat hij 16 jaar was en dat ik dan sprekend op hem lijk. Ben wel erg benieuwd. Foto nl nog niet gezien. Zal het toch maar eens een keertje naar vragen. Maar goed deze foto is dacht ik 11 weken geleden gemaakt en ik ben bijna aan mijn 9 weken van dieeten en tot nu toe had ik iets van nou je kan er niets van zien. Tot dat ik nog een andere foto zag van mij alleen. En toen schrok ik toch wel. Want het was echt erg. Dat ik het zo ver had laten komen. Nou dat overkomt me echt niet meer hoor. Er is nu bijna 10 kilo eraf en dat blijft er ook af en natuurlijk meer ;-)

Elke maand hebben we op het werk een quiz met vragen die over het werk gaan en een paar vragen die niet over het werk gaan. Nou was er een vraag bij waar aan ik mee had geholpen.

En dat ging over dit meisje. Wie is dit meisje op de foto, was de vraag. Voor mij was dat natuurlijk heel makkelijk maar voor mijn collega's toch niet. Want niemand heeft het antwoord geraden. De foto zou nl ongeveer 40 jaar oud zijn en de kleur van de ogen zou bruin zijn. Maar je kan helemaal niet zien welke kleur ogen dit meisje had. Want deze zijn gewoon blauw, de kleur die elke baby heeft, als ze nog niet zo oud zijn als deze baby op de foto. Maar goed ik zal er niet zo lang om heen draaien. Van de week werden de antwoorden vrijgegeven en ik kan jullie verklappen dat IK de baby ben op de foto. En dat ik echt zo donker ben geweest. Nu ben ik dit nog wel alleen zit er een kleurtje overheen. Maar goed ik zag dat ik nog een babyfoto van me heb op de computer dus die zal ik ook maar eens even plaatsen.

Het nieuwe jaar begint bijna nog iets meer als 24 uur en dan luiden we het nieuwe jaar in. Ik wens dan ook iedereen een goed, gezond en liefdevol 2007 toe. En natuurlijk uitkijken voor jullie vingers!!!!!

Tja!

Beetje een vervelende week gehad. Had een ontsteking in mijn voet aan de onderkant. Dus je raad het al Tum liep niet al te lekker. Zo als gewoonlijk weer naar de dokter gestuurd. Want Tum gaat echt niet uit haar zelf. Hoe eigenwijs kan iemand zijn???? Heel eigenwijs dus. Moest vrijdag voor het werk kerstpakketten rondbrengen maar dat heb ik ook niet gedaan. Want een hele dag in de auto zitten met je zere voet? Is niet echt bevoordelijk. Kon zelf amper naar huis rijden laat staan dat ik dat een hele dag moest doen. Maar ach heb het tijdig aangegeven dat ik niet kon. Dus voel me niet schuldig. Heel de week gewerkt en ben nu een daggie vrij. Gisteren was Senna jarig. Oh wat een feest. En wat is die jongen weer verwend zeg. Het is een echte banjer.

Als ik zo naar buiten kijk lijkt het hier wel of het zo kan gaan sneeuwen, maar dat hoeft niet van mij hoor. Moet zo nog naar het ziekenhuis met eigen vervoer. En ga ook liever met eigen vervoer dan dat ik vervangend vervoer heb :-)

De hele week ben ik al snot verkouden. Last van zere keel, hoofdpijn en misselijk. Maar nog steeds wil het of niet overgaan of niet doorzetten. Maar we gaan gewoon door. En stoppen pas tot we er bij neervallen.

Oh ja, wilde al afsluiten maar zou elke keer nog een recept hier neergooien.

Voor 1 persoon:
7 5 gram kip (voor de Sonja Bakkers onder ons, zit je niet op dieet mag je altijd meer)
gemarineerd in zoete ketjapsaus.
200 gram champignonnen roerbakmix (te koop bij de AH)
125 gram zilvervliesrijst.

Al met al is het binnen 10-15 minuten klaar.


Oh ja Tum is 8.5 kilo afgevallen. Tum is deze week niet zo lekker en heeft zich niet echt heel goed aan het dieet gehouden. Maar toch iets afgevallen yehhh Tum ga zo door.

Zo deze foto's pasten de vorige keer er niet op. Eindelijk tijd nu om ze te plaatsen. Ze zijn alleen niet meer up to date. Want heb al het 1 en ander erbij gemaakt. Die komen binnenkort wel. Moet er nog een foto van maken.

Mijn hobby

Veel mensen weten denk ik wel dat ik borduur. Jaja ik borduur. Gewoon omdat ik het leuk vind en omdat ik er rustig van word. En ik borduur voor een goed doel. KIKA en Ronals MCDonald huis.

Ik dacht ik zet hier even een aantal dingetjes neer. Van wat ik heb gemaakt en wat ik aan het maken ben. Misschien niet interessant voor jullie maar voor mij wel. Heb niet van alles een foto gemaakt. Omdat ik al wat werkjes heb weggegeven en naar Borduren voor gezondheid heb gestuurd.

Veel jonge mensen vinden dit denk ik een beetje oudbollig. Logisch want je ziet niet vaak iemand van 23 borduren. Je denkt dan eerder aan iemand van 83 of iets jonger oke. Maar goed. Ik doe het nu al lekker een jaar. En ik vind het nog steeds leuk.

Dus hier zijn foto's. De foto van forever friends was mijn 2e werkje die ik had gemaakt. Mijn eerste werkje was lolifant en die heb ik weggegeven. Daarna een werkje voor de stichting gemaakt. knorretje die aan het kleuren is. En voor de stichting heb ik allemaal garen en borduursetjes bij elkaar geschraapt. Was een hele doos vol. Hoop dat ze er blij mee zijn. Straks maar eens ff lezen op het forum.
Hier naast zie je ook lolifant met roe. Deze is voor dezelfde collega. Van haar had ik ook spulletjes gekregen voor het borduren. Thnks nog hiervoor. En ik ben al bijna 1 jaar bezig met een heel groot borduurwerk zie de foto hiernaast. Dit is dus mijn hobby. En ik dacht ik ben zo vrij dat ik het even op mijn blog neerzet.



Kan jullie ook nog wel vertellen dat ik 7.9 kilo ben afgevallen. Dus het gaat de goede kant op. Nog 13.1 kilo te gaan. En we zijn weer een slanke den. Zie er zelf nog niet echt veel aan. Maar dat zal vast nog wel komen. Pas al wel weer de kleren van 4 jaar geleden. Had nl nog niet alles weggegooid

Tot de volgende keer!!
Tum

Blog time

Jaja, het werd wel weer eens tijd voor een bloggie. Heel de week druk gehad. En heel veel weggeweest. Dinsdag naar Bert Vischer. Geweldig is die man zeg. Heb helemaal in een deuk gelegen.

Woensdag natuurlijk stemmen en daarna naar de pedicure.

Donderdag werden mijn oom en tante hun urnen in een urnengraf geplaatst. En dat was zo mooi. Je kan nu gewoon er naar toe. Er staat een hele mooie steen op. Echt dit was gewoon de afsluiting van alles. Na 10 jaar weer eindelijk samen. Eerst even bij mijn nicht en neef koffie gedronken en daarna naar de begraafplaats gegaan. Met ons allen een kaartje geschreven en aan een aantal ballon gedaan, en vervolgens hup de lucht in. En natuurlijk was mijn ballon weer eens eigenwijs want die had er geen zin in. Bleef lekker in de boom over me Oom en Tante waken. Daarna zijn we met ons allen naar een wokrestaurant gegaan en hebben heerlijk gegeten. Ook ik heb heerlijk gegeten, want tja iedereen weet wel dat Tum aan het dieeten is. Maar goed die dag mocht ik ook wokken, ston in het boekje. Dus dat kwam goed uit.

Vrijdag heerlijk gewerkt en daarna weekend!!!!!!

Vanochtend maar eens op de weegschaal gestaan kijken of het wokken ook effect had gegeven. Of de kilo's ook omhoog waren gegaan. Maar tot mijn genoegen zag ik dat ik al 7 kilo kwijt was. En ik heb staan juigen echt. Moeders geroepen, die dacht natuurlijk weer dat die klungel van een dochter een ongeluk in de douche had gehad. Maar niets in minder waar. Stond gewoon te springen van blijdschap. Want nu nog 14 te gaan. Dat klinkt toch beter dan 21 kilo.
Maar Tum moest vanochtend ook opschieten, het was nl al laat en ze moest al op tijd bij de kapper zijn. Heerlijk mijn haar er weer af. Daarna nog een cadeautje voor Sennie gekocht voor Sinterklaas. En nog een cadeautje voor een collega dat een baby krijgt, marsepein voor vaders gekocht en nog wat lekkers voor de vogeltjes buiten. Oh en nog panty's voor mezelf. Tja mocht ook wel ff aan mezelf denken.

's Middag naar Hattem geweest. En ik heb een jurk gekocht. Jawel een jurk. Tum heeft al in geen jaren een Jurk aan gehad maar nu toch echt 1 gekocht. En ik ben er helemaal verliefd op. En hij staat zo goed. Zag dat ik weer een taille had en de knopen konden zelfs dicht. Nou dat had ik nog nooit meegemaakt. Knopen die dicht konden van blousen ofzo. Toen ik hem zag was ik meteen verkocht. Daarna nog wat andere winkels binnen geweest en een spijkerrokje gekocht en wat truitjes. Want het spijkerrokje dat ik vandaag aan had dat kon echt niet meer. Moest helemaal vastgesnoerd worden. Want anders zakte hij van me bips af. Mag geen reet meer zeggen want hij is toch al wel wat kleiner hoor. Kan het zelf alleen niet zien maar moeders zegt toch echt dat het goed te zien is. Ach komt vanzelf wel dat ik het ga zien. Maar ben weer helemaal gelukkig. Kon weer een maat kleiner aan. Heerlijk is dat.

In Hattem heb je ook de lekkerste chocolade, en natuurlijk ben ik daar even naar binnen gewipt. Moest nog een cadeautje hebben voor een oud collega, waar ik morgen een verjaardag van heb. Maar als je die winkel in komt dan wil je er niet meer weg, zo lekker ruikt het daar. Alles wordt daar met de hand gemaakt en je ziet ook echt alles. En je kan er alles laten maken. Van een foto van chocola tot truffels. Jammie, alleen mag ik het nog niet hebben. Ik kan iedereen aanraden om daar heen te gaan als je een origineel cadeau zoekt.

Nou ik ga nu lekker bankhangen met een kop thee in de hand.

Tot de volgende keer.

Tum

Recepten van Sonja Bakker!

Hier nog wat recepten die makkelijk om te maken en lekker zijn.

Spaghetti a la Bolognese voor 4 personen
Dit heb je nodig:
1 ui, 2 teentjes knoflook, 2 worteltjes, 1 stengel bleekselderij, 2 eetlepels olijfolie, 500 gram rundergehakt, 3 eetlepels ketchup, 1 dl rode wijn, 2 dl vleesbouillon en 500 gram spaghetti.

Pel en snipper de ui en de knoflooktenen, Maak de wortels en de bleekselderij schoon en snijd ze in kleine stukjes. Verhit de olie in de braadpan. Voeg het gehakt toe en bak dit circa 5 minuten. Schep de ui. knoflook, wortel en selderij erbij en bak alls nog zo'n 3 minuten mee. Voeg de wijn, bouillon, ketchup toe en breng het gehaksmengsel al roerende aan de kook. Laat de saus circa 30-45 minten heel zachtjes sudderen. Serveer de saus met 120 gram spaghetti per peroon.

Karbonaden in folie voor 4 personen
Dit heb je nodig:
4 schouderkarbonaden, 2 eetlepels olijfolie, 2 uien 1 groot blik tomatenpuree, 250 gram champignons, 8 plakken 30+ kaas, 4 stukken aluminiumfolie, peper en zout.
De karbonaden met peper en zout om en om aanbraden in de olijfolie. Intussen de uien en champignons snijden en zacht laten smoren in de olijfolie. Uien uit de pan nemen, overtollige olie uit de pan verwijderen en de uien weer terug in de pan doen. De tomatenpuree toevoegen en nog even omscheppen. Leg 4 stukken aluminiumfolie op het aanrecht en leg op elk vel een plak kaas. Hierop een schep van het uienmengsel, daarna een karbonade. Nogmaals een schep van het uienmengsel met kaas. Vouw het geheel tot een pakje leg de pakjes ongeveer tien minuten in de oven.

Nou ik kan jullie vertellen dat de spaghetti heerlijk is. Maandag eet ik het andere. En natuurlijk zal ik dan ook even vertellen hoe lekker of niet het was. Tot de volgende keer.

Tijd voor een bloggie!!!

Afgelopen week erg druk geweest. Heb niet zoveel tijd gehad om thuis achter de computer te kruipen. Dus nu net maar even tijd voor uitgetrokken. Ook al wil ik nog zoveel doen. Van het weekend lekker niets gedaan. Heerlijk uitgerust. Ik merk nl dat ik mijn rust wel moet pakken want anders komen er weer lichamelijke klachten aan het licht.

Uitnodiging gehad van mijn neef en nicht en hun gezinnen voor het samen begraven van mijn oom en tante. Misschien een beetje raar om te lezen, maar ik zal het proberen uit te leggen.
10 jaar geleden is mijn oom overleden aan kanker. Hij is gecremeerd en later uitgestrooid in Blankenham bij zijn geboortehuis. Het is huis (boerderij) is nog steeds in de familie. Op zijn as groeit nu een boom. Mijn tante heeft altijd zijn urn bewaard. Had daar bloemen instaan. Een paar maanden geleden is mijn tante overleden ook aan kanker en is ook gecremeerd. Nu willen mijn mijn neef en nicht dat ze samen een plekje krijgen. Dat ze eindelijk na 10 jaar weer samen zijn.
Ook al is de ene urn leeg toch wordt deze begraven samen met mijn tantes as. Ik vind het een bijzondere gedachte. En ik denk dat het op deze manier goed wordt afgesloten.


En toch gaat alles door zie hieronder maar.
Woensdag lekker uit geweest in Ermelo. 5 uur thuis. Was erg gezellig. En wat kan je je toch weer vergissen in mensen. Vooral als je ze na afloop nog eens spreekt. Heb ik dus weer eens gehad. Blijkt dat ik te maken had met iemand die diep na dacht over het leven. En als je hem daarvoor zag in de kroeg had je dat echt niet gedacht. Had hem dus al in een verkeerd hokje geplaatst. En heb hem dat ook heel netjes verteld. Later wel weer ff uit dat hokje gehaald.
Vrijdag al lekker vroeg weekend. Moet er nog wel aan wennen hoor, maar ik vind het ohhhh zo heerlijk. Senna was bij ons thuis omdat hij naar het ziekenhuis moest, dus ging hij niet naar de creche. Kom ik thuis: "Seeeeeeeee (zo wordt ik genoemd door hem) Senna potje lassen." Oke uhm tja, gelukkig was mien Mamme in de buurt en vertelde dat als Senna 5 stickertjes had hij een kadootje kreeg van zijn Mama. En dat hij de hele dag al droog was geweest.
Oke daar sta ik van te kijken. Nog geen 2 jaar en al droog. Kan zijn neefje van 4 nog een voorbeeld aannemen. Want die was met zijn 4e nog niet zindelijk. Maar goed Senna moest nog 1 stickertje. Dus op het potje. En ja hoor na een tijdje had hij een plasje gedaan. Dus kreeg hij een kadootje. Geweldig hij is zo trots. En het mooiste is hij vindt het ook vies als hij zijn luier vol heeft. Dus het is er ook echt tijd voor.

Zaterdag lekker niet zoveel gedaan. Gelezen, gepuzzeld, geslapen en dat was het wel zo'n beetje. Oh nee heb mijn kast maar eens opgeruimd, zomerkleding eruit en de winterkleding die ik nog heb er weer in. Tijd om te shoppen want de kast is zo goed als leeg nu.

Zondag naar mijn oma gelopen met mien Mamme en vaders. Net voor de buien uit. En natuurlijk ook terug gelopen. 's Middags naar andere oma geweest. En 's avonds weer niets gedaan. Maar heb toen wel lekker gegeten. Een spinazieomelet. Om je vingers bij op te eten. Keek er eerst maar wat vies tegen aan. Maar het is echt lekker. Hier het recept voor 4 personen uit het boek van Sonja Bakker:

Stevige spinazieomelet voor 4 personen
0,5 pak Iglo baldspinazie, 1 grote aardappel, 1 ui, 1 teentje knoflook, 50 gram achterham, 2 eetlepels olijfolie, 4 eieren zout en peper

Verwarm de spinazie in een pannetje circa 10 minuten op laag vuur. Schil de aardappel en snijd hem in kleine blokjes. Pel en snipper de ui en knoflook. Snijd de achterham ook in kleine stukjes. Verhit de olie in de koekenpan en bak de aardappeltjes circa 6 minuten. Voeg de ui, knoflook en ham toe en bak dit zo'n 5 minuten mee tot de uien zacht (glazig dus) zijn en de aardappels gaar. Klop de eieren los. Meng het aardappelmengsel en de spinazie er doorheen. Breng het geheel op smaak met zout en peper. Doe het mengsel in de koekenpan en bak het zo'n 5 minten op matig vuur. Laat de omelet op een deksel glijden en keer hem om in de pan. Bak nog 1 tot 2 minten. Snijd de omelet in punten.

En het is echt lekker!!!

Hè hè daar ben ik weer!

Zo dat werd wel weer ff tijd voor een blog zeg. Een week afwezig geweest. Tja dat heb je hè als je op bed ligt of op de bank omdat je je niet zo florisant voelt. Verhogen, holtes dicht enz enz. Iedereen kent het wel. Nou Tum had dus echt geen zin om toen ff een blog te schrijven. Bedenk me net dat ik mijn lieve vriendin in Spanje ook ff een mailtje moet sturen. Ga ik zo ook maar eens doen. Moet nog wat boodschappen zo doen. En dan mogen we weer aan het werk. Gisteren heerlijk vrij geweest. Maar moest wel op mijn neefje passen. Lopend naar de winkels gegaan en terug natuurlijk ook. Hij moet vrijdag weer naar het ziekenhuis voor het eten. Want dat doet hij nog steeds niet. Ach zo nu en dan eet hij zijn warme eten helemaal op maar vaak is het nog geeneens 1 hap. En dit gaat al 10 weken zo. Brood gaat erin maar het warme eten niet. Morgen moet hij de griepprik halen. Ik heb hem vorige week gehad en ik wens me zus veel plezier. Want wat doet dat kreng een pijn zeg. Krijg ik nog van de dokter te horen: je reageert er goed op.

Krijg nu trouwens bij fysio warmtelampen op me. Maandag voor het eerst. Fysio gaf de verkeerde reactie. Ze wilde eigenlijk niet die warmte lampen doen maar ja opdracht van de dokter. Hoe zij de dokter het ook alweer. Je lichaam wil niet dat er van buitenaf geholpen wordt aan het genezingsproces maar wil het zelf van binnen doen. Dus tja hoe lang het nog gaat duren tot iemand mijn schouder weer mag aanraken? Geen idee. Weet wel dat ik nog steeds van die slaapverwekkende tabletjes slik. Vroeg de dokter nog voel je ook wat als je ze slikt? Uhm nee niet echt want ik val heel snel daarna in slaap. Dus ik heb geen idee of ze hun werking doen.

Tijd voor het ontbijt. Staat al vast wat ik ga eten. Ff bladeren in me boek en daar staat 1 krentebol met halvarine, tussendoor 1 peer, lunche 2 volkoren boterhammen met 2x tonijn (wordt dus kipfilet) met 1 theelepel yofresh, tussendoor 1 glas Optime drink of 1 glas halfvolle melk, Diner 225 gram gekookte nasi incl nasipakket en 75 gram kipfilet 1 bakje rauwkost met yoghurtdressing, 's avonds: 1 mandarijn.
Dit is wat ik vandaag allemaal mag eten. Ik begin zo maar alvast aan die krentebol. Maar eerst een glas lauw water. Dat is er dan al 1 van de 2 liter dat ik binnen moet krijgen. 7 glazen op een dag. 1 glas (ik drink altijd uit een longdrinkglas) is 300 ml. Dus ik krijg bij 7 glazen 2100ml. En dan heb je natuurlijk ook nog de thee die ik drink. Dus ik zit er ver boven. Tijd voor het ontbijt dus.

Tot snel,
Tum

Soms is het leven hard

Vandaag wordt er weer iemand gecremeerd die ik ken. Ouders zijn net weg daar naar toe. Het is goed voor haar, ze heeft nu rust. Maar waarom waarom krijgen moordenaars die stomme rot ziekte niet. Waarom zijn het altijd kinderen, vaders, moeders, opa, oma, zus of broer. Iemand die het gewoon niet verdiend heeft.
Gelukkig kan ik hier geen antwoord op gegeven. Ik ben opgevoed met de gedachte: als je ziek wordt of als je overlijdt dan is het Gods wil. God heeft dit zo gewild. Je hebt genoeg gedaan op aarde en je mag nu bij Hem zijn.
Maar soms wou ik dat ik juist die mensen hier kon laten en anderen naar boven kon sturen. Maar helaas kan ik dat niet. Want wat zou het hier dan een stuk prettiger leven zijn hier op deze aarde.

Clara de rust is je gegund, tot in de toekomst. Geef mijn familie als je die ziet een hele dikke kus en zeg maar dat ik ze mis.

Soms is het leven gewoon te hard

Kon gisteren geen foto plaatsen. Maar goed heb ff gegoogled en vond dit wel een hele lieve die bij het blog hier onder hoort. Dusssssss zeg allemaal maar aaaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhh

Boerendochter

Mijn vader is al bijna 34 jaar boer. Hij heeft niet zelf een boerderij maar werkt in loondienst. Vroeger, als ik op vrijdagmiddag vrij was en de rest aan het werk en op school, kwam hij me ophalen en dan gingen we eerst eten en vervolgens aan het werk. Nou ja ik was bij de lammetjes te vinden, maar vaak hielp ik als krummel goed mee. Oh wat was het weer een feest als je de lammetjes melk mocht geven. En het mooiste was natuurlijk als er lammetjes werden geboren. Paps die de lammetjes op de wereld bracht. 1, 2 en soms wel 3 of 4. Maar dan kwam het niet leuke de lammetjes moesten gelijk, 5 minuten oud, oorbellen in. Zo hup met de tang. En dat vond ik zo zielig!!!!! Maar ja dat hoorde erbij. Ook gingen we dan nog ff naar het land waar de schapen liepen. Goed om je heen kijken of er geen schaap op de kop lag. En dan zag je er 1 en dan was je super trots dat je dat had gezien.
Heb ook al eens een keizersnede meegemaakt ik weet niet meer om hoeveel lammetjes het ging. Maar ik weet wel dat ik heb gehuild toen uiteindelijk de moeder dood is gegaan. Maar het was bijzonder om het mee te maken.

Inmiddels werkt mijn vader al een paar jaar met de koeien op hetzelfde bedrijf. En al een tijdje vraag ik of ik mee mag als er 1tje moet kalveren. Gisteren was het eindelijk zo ver. Er moest er 1 tje een kalf je op de wereld zetten. (helaas geen fototoestel bij me) Ik mocht mee. Dus hup een ouwe spijkerbroek aangetrokken en me eBayvest over me truitje en in de auto gesprongen. En toen we aankwamen hing er al wat uit. Ik zal voor jullie de details verder besparen, of toch niet want het is echt zo iets bijzonders. Oke zal enter drukken dus als je niet verder wilt lezen lees het volgende stukje niet tot de volgende enter.

Maar goed er hing een rode bult al uit de vaars, (Een vaars is een jonge koe. Als een jonge koe voor de eerste maal heeft gekalfd op een leeftijd van twee jaar, wordt ze een vaars genoemd.) hup Paps het hok in en proberen om het kalf op de wereld te zetten. Nou ik kan je vertellen dat dat nog heel wat werk is. Die rode bult was trouwens het vlies. Toen die eenmaal kapot was kwam daar een mooi wit hoefje te voorschijn. Paps trekken en trekken maar het lukt niet helemaal. Het pootje ging elke keer weer terug naar binnen. Wat trouwens niet vaak voor komt vertelde me vader mij later. Dus Paps ging 2 stukjes touw halen om die aan de pootjes van het kalfje te doen zodat je meer kracht kan zetten. Toen hij dit had gedaan begon het weer van voren af aan. Elke keer zag je het kalf weer bewegen of terug glijden (weet niet goed hoe ik dit moet omschrijven) in de koe. Je zag het gewoon. Dus Paps ging nog wat anders erbij halen. Nou hij pakte een heel werktuig. Die zette hij op de kont van de koe maakte de touwtjes waar aan de pootjes vastzaten aan dat werktuig (lijkt een beetje op waarmee je een touw van een hele grote tent straktrekt) en begon de hendel naar de beneden te halen. En ja hoor ik zag al snel het koppie. Paps zag het natuurlijk ook maar zag ook nog wat anders. Het kalfje had witte tong dacht dat het niet zo goed ging met het kalfje, eigenlijk dat het al niet meer leefde. Maar toen ff bij de hals gevoeld. De kop was er al uit zoals ik vertelde dus kon hij dat doen. En het leefde nog. Dus verder trekken en uiteindelijk om 19.15 uur is er een kalfje geboren. En het is een vrouwtje. De vaars trouwens was redelijk eigenwijs wilde niet gaan liggen. Liggend gaat het wat makkelijker en valt het kalf niet zover naar beneden. Ondertussen vaars het kalfje schoonlikken en Paps alle spullen ff schoonmaken.

Voor de lezers die het hierboven niet hebben gelezen? Kalfje is geboren is een vrouwtje.
Paps pakt ondertussen een kruiwagen en stopt even later het kalf erin. En ik verwachten dat het kalf bij moeder bleef maar nee hoor. Moeder en kalf worden direct gescheiden. Hup kalf op de weegschaal, 39,5 kilo schoon aan de haak. Vervolgens met de kruiwagen naar een kantoortje moet dat beestje wat net op de wereld is ook al oorbellen in en niet 1 maar 2. Tja ze moeten weten hoeveel melk ze later geeft dus krijgen ze een nr. Maar goed om nou te zorgen dat het kalfje niet ziek wordt moet ze gelijk melk (biest) krijgen. Antistoffen. Dus voor het hok wordt de kruiwagen neergezet moeder steekt haar kop tussen het hek door. En kan zo nog ff van haar kindje genieten. Terwijl mijn vader met de hand ff wat biest aftapt. Vervolgend in een fles en drinken maar. Daarna gaat ze naar haar eigen verblijf. Een iglo jaja het ziet er echt uit als een iglo. Maar ik kan jullie verzekeren dat het daar heerlijk warm in is. Heb het ff getest.
Maar goed kalfje geboren en hup naar huis. Paps moest die avond nog een keer daar heen. Om te kijken of er nog meer koeien moesten kalveren en kijken welke koeien nog niet door de melkrobot waren gegaan. Al het melken gaat daar automatisch.
En ik mocht weer mee. Komen we daar trek maar ff laarzen aan. Oke doe ik. Deze waren meters te groot. Gingen we gewoon ff tussen de koeien doorlopen. Oke dit heeft Tum dus nog nooit gedaan. En heeft het eigenlijk niet zo op koeien. Ja oke vanuit de wij maar verder ook niet. Ik vind nl koeien staan abrupt op en kijken nergens na. Nou dat heb ik geweten. Kwam klem te zitten tussen een koe haar kont en het hek. En heb nu een fikse blauwe plek. Maar dat mocht de pret niet derven hoor. 1 stal door gelopen de volgende mocht hij lekker zelf doen. Ik ging wel kijken bij het melken. Want ik vond het mega interessant. Later nog ff gekeken bij moeder koe. Er stonden daar 4 koeien 2 hadden er nu dus gekalfd en 2 moesten er nog. Paps liep ondertussen tussen de koeien. Maar goed ik dus bij die 4 kijken en de kersverse moeder koe maakte het al weer goed hoor. Maar er was ook 1 koe super onrustig, ademde heel snel en lag al. Dus toen ik me vader op een gegeven moment weer tegen kwam (ik kan er trouwens verdwalen daar) ff alle details verteld over die ene koe. Dus gelijk kijken, hij zijn collega op gebeld of die vannacht op de webcam ff wilde kijken hoe het met die koe was en als het zo ver was hij ff moest bellen. Er zijn daar 4 cams geplaatst zodat ze de aanstaande moeders in de gaten kunnen houden. Maar goed Paps hoefde er vannacht niet uit want moeders heeft het volgehouden tot vanochtend 5 uur en is toen bevallen van haar kalfje.
Nou ik vond het geweldig om mee te gaan en heb ook de oren van het hoofd van mijn vader gevraagd. Want hoe wist hij nu wanneer een koe moest bevallen en hoe lang een koe drachtig is. En wat ze met die kalfjes deden enz enz enz. Hier een aantal antwoorden. Toen ik mee ging tussen de koeien doorlopen ging mijn vader voelen aan de banden. (deze hebben vrouwen trouwens ook)
Als de banden en de plaat zacht zijn (we weten niet of vrouwen deze hebben) dan is de bevalling dicht bij. Een koe is 300 dagen drachtig (10 maanden). Een kalfje wordt grootgebracht op een andere boerderij en als ze klaar zijn of zelf kalfjes te krijgen worden ze weer terug gebracht naar hun. Ook is er over 2 weken ongeveer een koe die 100.000 liter melk heeft geproduceerd en dat is heel wat.
Ik heb gisteravond heel wat geleerd. Hopen dat ik binnenkort maar weer een keertje mee mag. Maar wel weer als een koe moet kalveren. Ach we blijven gewoon zeuren. Want het is gewoon een ervaring op zich.

Keuzes maken

Nou dit is inderdaad een goede titel voor dit blog. Want ja ik heb een hele moeilijke keuze moeten maken. Had een kaartje 1e rang voor Marco Borsato, mijn grootste fan met zijn fantastische nummers en ik had een bruiloft van mijn oom en tante die 40 jaar waren getrouwd. Deze keuze was echt heel moeilijk. (En ik had klaverjasavond, als ze hem niet hadden verzet had ik gekund en had ik appeltaart kunnen bakken). Want wat ga je nou kiezen. Kies je nou voor je idool of kies je voor je familie. Heb geprobeert om het kaartje te verkopen dit lukt niet. En toen stond ik voor de keuze ga ik wel, ga ik niet. Maar om je familie te laten vallen op zo'n mooie gebeurtenis is het leven kan je ook niet maken. Vrijdag op zaterdagnacht eigenlijk heb ik de keuze maar eens doorgehakt. Ik ga naar de bruiloft en het kaartje bewaar ik maar als aandenk van hoe leuk het had kunnen zijn. Weg 70 euro. Maar je familie is toch wel heel wat meer waard dan 70 euro. We hebben het heel gezellig gehad. En ook hebben we hele serieuze gesprekken gevoerd. Vooral over het weggaan van mijn Zus. Zij gaat zowiezo voor een jaar naar Canada en na dat jaar gaat ze beslissen of zij en haar man (nu nog vriend) daar blijven wonen. Ook hebben we het nog gehad over mijn overleden tante. Dat ik het bijv niet op kan brengen om haar uit mijn msn lijst te halen. Zei me zus nog jammer dat ze vanuit daar niet kunnen msnen. Helaas niet! Maar goed met mijn Neef en Nicht heb ik het over Canada gehad en wat ik er nou van vond. En hoe ik er nou mee om moet gaan. Tja denk dat daar die gespannen spieren van zijn in mijn nek en schouders.
Weet wel wat ik moet doen hoor moet het gewoon accepteren dat ze weg gaat. Maar tja dat blijft gewoon heel moeilijk. Je zus waar je niet 123 ff naar toe gaat. Nu is het 1.5 uur rijden. Dan 14 uur vliegen. 1200 euro voor een vliegticket. Het enige wat ik/we kunnen doen is haar/hen opvangen als het mis gaat daar. Maar eerlijk het is echt moeilijk. Gewoon omdat je niet achter hun beslissing staat. Dit is ook weer zo'n keuze ga je er mee leren leven of blijf je vechten. Blijf je boos en verdrietig of wens je haar al het geluk toe. Die keuze heb ik nog niet echt gemaakt. De keuze die ik wel heb gemaakt is dat ik er voor haar zal zijn als het mis gaat (waar we natuurlijk niet vanuit gaan)

Ondertussen let moeders op mijn type fouten.

Maar goed al met al was het een zeer geslaagde avond gisteren en hebben we natuurlijk ook veel lol gemaakt. Kreeg ik nog te horen van G (nicht) dat ze een foto heeft van haar vader (die is overleden) waar ik sprekend op lijk. Natuurlijk wil ik die zien. Heb nooit geweten dat ik zoveel op mijn oom lijk. En hebben we het erover gehad dat we eens een keer wat met de zandheuveltjes moeten gaan doen. Het gedeelte wat nog over is. Nou dat viel natuurlijk in goede aarde en leek het iedereen een goed idee.

Oh en wat kunnen kinderen trouwens lekker direct zijn. Zegt mijn achterneefje van 4 tegen mij: jij hebt een baby in je beuk he. Zeg ik nee hoor heb gewoon een dikke buik. Vraagt hij hoe komt dat dan. Zeg ik weer heb heel veel snoepjes gegeten. Waarop hij weer antwoord. Nee hoor ik veel meer!!!!!
Heerlijk zulke kinderen. Weet je gelijk weer dat je gewoon iets aan je figuur moet doen. Word je met je neus op de feiten gedruk. JE BENT TE DIK!!!!!!!

Er zijn natuurlijk ook foto's gemaakt deze worden later toegevoegd. Dit omdat de fotograve een weekje weggaat en daar geen internet is hihi. Dus die komen nog! Ik weet dat er een hele leuke foto tussen zit van me neef en mij. Misschien kunnen jullie de gelijkenissen zien?
Want hij lijkt sprekend op mijn vader en ik lijk weer op mijn vader en op zijn vader. Dus we wachten ff de foto's af. Maar ze komen zeker!

Verlegenheid, schaamte enz enz

Volgens mij heeft iedereen dat wel. Een moment dat je gewoon niet meer weet hoe je je moet gedragen. Nou ik heb dat iig wel en die momenten zijn vooral wanneer ik een hele leuke jongen tegen kom. Laatst ook ging ik tanken. Stond daar net die leuke jongen naast mij te tanken. Had hem nog nooit eerder bij ons in het dorp gezien. Dus ik dacht die heeft vast ff een tussenstop.
Vervolgens een paar dagen later kom ik hem weer tegen bij de AH. Ff oogcontact. En ik stom mens dat ik ben weet niets meer te zeggen. Kijk op mijn briefje en doe net of ik hem niet gezien heb. Je weet nooit of hij een vriendin heeft of wat dan ook. Had hem nog nooit in ons dorp gezien. De week erop kwam ik hem weer tegen, zou het toeval zijn? Ik weet het niet. Maar wat ik wel weet is dat hij me een geweldig gevoel geeft.

Nu is de AH even dicht. Hoe lang gaat het duren voordat ik hem weer zie? Zou ik dan wel wat durven te zeggen?

Dit heb ik ook een keer gehad met onze groenteman. Mijn aangetrouwde nicht wist daarvan en is toen samen met mij groente gaan halen. En heeft mijn telefoonnr aan hem gegeven. Tot op heden nooit telefoon van hem gehad. Hij had al een vriendin. Nou snap ik ook waarom ik eigenlijk niet op jongens afstap. Je weet niets van ze. En nu nog kom ik bijna elke dinsdag bij de groenteman en zijn vader onze groente kopen. Hij weet dat ik het ben met het telefoonnr. Maar wat hij niet weet is dat ik allang weer een nieuwe heb. En elke keer vraag ik me af. Zou hij er nog wel eens aan denken. En elke keer denk ik zelf: wat ben je ook een schijtert. Je moet gewoon op ze afstappen.

Volgende keer misschien als de AH weer open is en ik zie hem? Zou ik hem dan aanspreken? Of zal ik netjes wachten tot hij dat bij mij doet. Want waarom zoekt hij anders zovaak oogcontact met me?

Ach en wat dan nog. Leve het vrijgezellen bestaan. Leve de Sex (of geen sex)

Verslavend

Heb iets nieuws ontdekt op het net. Ik was al enige jaren lid van spelpunt.nl en nog nooit had ik het spel pictionary gezien. Nou ik heb het ontdekt hoor. En ik kan je vertellen dat het heel verslavend is. Kom je thuis hup comp aan en spelen maar. Maar ondertussen al wel 3 hele leuke personen daar ontmoet. Samen spelen we lekker vals. Zeggen we woorden voor als we het niet weten of als je zelf moet tekenen. Tenzij je natuurlijk als eerste staat. Want je wilt toch punten krijgen. En ik begon met 1500 punten en zakte elke keer. Maar nu sta ik al mooi boven de 1700 punten. En dat in een paar spelletjes. Nou ja paar. Het zijn er volgens mij al meer als 100. Nou snel mijn eten pakken msn afsluiten in de auto stappen en hup naar het werk. Want tja dat moet ook gebeuren. Ben blij dat ik weer mag werken. 2 keer ziek zijn in 2 weken tijd is geen pretje. En iedereen weet dat ik verslaafd ben aan mijn werk. Zelfs 3 weken vakantie is al te veel. Wat ben ik dan blij dat ik weer naar het werk mag. Morgen vrij en dan lekker het weekend weer.

Tot de volgende blog. Moet me nu toch echt gaan haasten!!!!!

Taalfouten

Als er taalfouten in het stuk hieronder staan, mijn excuses!

Een waargebeurd verhaal!

Het begon zo'n 11 jaar geleden. Een meisje dat heel erg gepest werd door een meisje wat daarvoor haar beste vriendintje was. Iedereen zette ze tegen haar op. Waardoor het voor haar heel moeilijk was om vriendjes je te maken. Nieuwe mensen te leren kennen. Ik weet dat dit aan het begin was van de middelbare school. Dus alles is nieuw en dan gelijk al gepest worden lijkt me niet leuk. Terwijl er niets met dat meisje aan de hand was. Ze was leuk, spontaan, lief en zag had een leuk koppie. Waarom ze haar nou moest hebben. Ze legde wel te gemakkelijk contact met de oudere jongens en meisjes in de school. Sommige kinderen trokken zich er niets van aan en gingen gewoon met dat lieve meisje om. Gelukkig stond ze niet helemaal alleen. Dit veranderde toch na ongeveer 3 jaar. De laatste klas, examenklas, het pesten werd steeds erger. En het meisje wilde zelfs niet meer naar school. Ik weet nog dat ze thuis niets vertelde aan haar ouders niet en de rest van het gezin of familie niet. Wel vertelde ze alles aan haar knuffelbeer. Elke morgen bedacht ze wel een smoes om niet naar school toe te gaan. Want het werd van kwaad tot erger. Ze werd zelfs bedreigd met een mes. Dit omdat ze die persoon had aangekeken. Ze zouden haar helemaal lek steken. Ik weet nog dat ze dit heeft gemeld bij haar decaan. Maar die deed er niet veel aan. Meisje mocht eerder vertrekken van school zodat de pestkoppen haar niet te pakken konden krijgen. Ik weet het nog goed, net voor kerst was het raak. Het meisje wilde naar haar klas toe lopen toen een 5 tal meiden haar te grazen namen bij de kluisje uit het zicht van anderen. Maar door het lawaai kwamen er natuurlijk kinderen op af. Zo ook een leraar die niet zoveel deed. Bleef maar staan kijken. Het meisje is losgekomen en netjes naar de les gegaan. De volgende dag ging het meisje lekker naar de markt met wat mensen om koekkruimels te kopen dat was altijd standaard als er daar markt was. En ik weet nog dat dat ze me vertelde dat ze een voorgevoel had gehad. Nou ik kan je vertellen dit voorgevoel was waar. De 5 meiden van de dag ervoor liepen haar achterna en net naast de school namen ze haar weer te grazen. Maar dan ook goed te grazen. Het meisje heeft zich niet verweerd en is toen alleen haar gezicht gaan beschermen. Ze hebben haar geschopt en geslagen waar ze maar konden. En de hele school stond toe te kijken hoe ze dat meisje toetakelde. Zelfs een leraar. Ze deden niets. Ook de vrienden van het meisje deden niets. Omdat ze bang voor die meiden waren. Bang dat zij vervolgens het pispaaltje zouden worden. Toen het meisje op wilde staan hebben die meiden haar beet gepakt en vervolgens toen er een auto aan kwam rijden haar voor die auto gegooid. Het scheelde maar een haartje of het meisje was levensgevaarlijk gewond geweest. Ze is toen huilend richting school gelopen en ondertussen werd ze nog steeds geslagen. Eenmaal binnen snel naar de decaan. Deze zag nu echt dat er wat mis was. En heeft toen haar moeder opgebeld. Meisje is niet die dag op schoolgebleven. De meiden werden weer vast gehouden tot het meisje met de bus naar huis kon zonder gepakt te worden. De volgende dag is het meisje naar de dokter en de politie gegaan. De dokter melde haar dat ze een zwaargekneusde schaambeen had en de rest zou met de tijd blijken. Aangifte bij de politie gedaan. Later bleek dat er helemaal niets met die aangifte is gebeurd. Die was weg foetsie. En het meisje heeft aan het hele voorval een bril overgehouden. Doordat die meiden haar zo hard op het hoofd hebben geslagen (volgens mij zit dat ergens achterop je hoofd het gezichtsveld?) moest ze nu een bril dragen. En weet je wat het ergste was? Waarom ze haar hebben geslagen? Omdat ze van 1 van die meiden het zusje zou hebben geslagen. Het meisje vertelde mij toen dat ze dat hele zusje niet kende. Ze moesten toen gewoon een reden hebben om haar te slaan.

En ik weet hoe het met die meiden is afgelopen. Ze zijn stuk voor stuk in de goot beland. En mijn mening daarover is dat ik dat helemaal niet erg vind.

Dit even om nog een verhaal te plaatsen wat mijn mede blogger en medecollega Ell op haar blog heeft staan.

En zo zie je maar zelfs de politie doet er niets aan. Ook al weet je wie de daders zijn, want vaak bij zinloosgeweld weet je niet eens wie de daders zijn, er worden nog genoeg fouten gemaakt bij de politie.

Neefje

Dit was leuk in de bek van een Nijlpaard
zo vader zo zoon????
Tja dit zegt genoeg
Oh wat een lol
In de Brandweerauto van Opa

Teamuitje

Zoals iedereen op het werk wist (behalve ik, was het alweer vergeten) hadden wij zaterdag ons teamuitje. Een team kan je het niet meer noemen. Want we gingen in totaal met 9 man. Waarvan 4 dacht ik niet van ons team was en 1 was al uit ons team. Nou voor de mensen uit mijn team die dit lezen en die niet mee waren. Jullie hebben zeker weten heel wat leuks gemist. Het was genieten en voor iedereen aan te raden. En heren, emailadres van Marietje wordt geregeld!!!!!!! Bij dit feest moest je zeker het niet erg vinden dat er een "beetje"schunnig werd gepraat. Maar oh wat voelde ik mijn buikspieren de volgende dag. Of zou dat toch door dat andere komen??? Geen idee maar ik voelde ze wel. Kreeg nog een compliment al was die niet als compliment bedoeld hahahah. Ik was 70 kilo schoon aan de haak. Was dat maar waar. "WAAR KAN IK TEKENEN VOOR DIE 70 KILO?" Ach en ik had lieve kraaienpootjes. Nou dat is dan niet erg om te horen. En de kok tja wat moet ik daar nou eens over vertellen. Hij deed het geweldig. Tja je moet natuurlijk wel een beetje meespelen N. Want hij blijft je anders in de zeik zetten. Sommige mensen hadden dat niet door. Tja die zijn gewoon DOM dom dom dom dom dom. Nog ff een foto plaatsen dan voor de nieuwsgierigen onder ons???

Dierentuin

Woensdag naar de dierentuin geweest in Emmen. En het was geweldig. Ik vind dierentuinen echt leuk. Heerlijk tussen de dieren lopen. Naar ze kijken. Dieren die je anders eigenlijk nooit ziet of tegenkomt in dit koude kikkerlandje.

Had een aantal dagen vrij en mijn ouders, zus, zwager en neefje waren in het Land van Bartje dus hop ik daar ook heen. Speciaal daarvoor de Tomtom gekocht. Want Tum kennende die verdwaalt, die ziet alleen de polder. Ze noemen me ook wel eens een Wereldvreemde. Maar goed laten we het hebben over de dierentuin

Zoveel leuke beesten gezien. Giraf geaaid. Het kan daar gewoon allemaal.

Tja loop je zo door het park kom je bij de walrussen, zeeleeuwen en zeehonden. En mijn zwager tilt mijn neefje op. Plop zo schoen in het water. Wat heb ik gelachen zeg. En gelijk zo'n beest erop af. En er maar mee spelen. Of we die ooit nog heel terug zien is nog maar de vraag. Tja en de kleine vent vond het eerst wel leuk tot dat hij erachter kwam dat hij van zijn moeder niet op zijn sokjes mocht lopen hahahha. Tja dan maar ff nieuwe schoenen kopen om de hoek! En oh wat was die kleine jongen blij toen hij zijn schoenen zag. Hij kon weer mooi zelf door Emmen lopen. Dat was dagje dierentuin

zie foto van schoen in water.