Gefeliciteerd!!

Lieve zus,

Ik wil je vanaf hier je van harte feliciteren met je verjaardag!!! Ook al lig je in het ziekenhuis ik denk echt aan je. Vanochtend al bij je geweest en een hele lieve knuffel aan je gegeven. Maar natuurlijk krijg je van ons allemaal ook wat. Als je in het ziekenhuis ligt moet je gewoon verwend worden dat hoort erbij deed je bij ook. Dus bij deze van HARTE GEFELICITEERD met je 29e verjaardag!!!!!!! Dat er nog heel veel jaren erbij mogen komen.

Yesssssss!!!!

Na veel tegenslagen te hebben gehad dit jaar is er eindelijk een licht puntje in mijn medische wereld. Ik mag stoppen met de vervelende medicijnen voor mijn Artritis!!! Ze hadden als bijwerking haaruitval en vermoeidheid (natuurlijk had ik ook weer die bijwerkingen) Maar het gaat zo goed dat ik nu 4 maanden niets hoef te gebruiken. Kijken of we die 4 maanden vol kunnen houden. Oh wat was ik blij. Eindelijk iets positiefs. Ik kan jullie vertellen dat ik daar helemaal van opbloeide. Gelijk mijn zus en moeder gebeld...... Dit is al een begin!! Nu de rest nog en dat gaat zeker omtoveren in iets positiefs.....

Mijn schoonzusje en ik

Wij zijn wel eens in een hele gekke bui.
Dus dan worden er foto's gemaakt
Zie hier het resultaat
Nu nog normaal

Maar hier lekker Arrogant

Spectaculair

Deze foto moet natuurlijk even geplaatst worden! Senna mocht op de groene machine zitten van Blondie Power. Dat is natuurlijk heel spannend zo'n grote motor. Maar het was ook eng toen Blondie hem ging starten. Maar Blondie hij heeft het er nog steeds over dat hij op een Motor heeft gezeten. En zegt dan:"heb op een motor gezeten, maar vond het niet zo leuk toen hij aan ging. "

Visite

Afgelopen zaterdag kregen wij visite van wel een heel klein mannetje. Mijn lieve neefje wilde heel graag naar ons toe. Nou daar zeggen wij geen nee tegen.

Dus ik tegen 9 uur in de auto en hem opgehaald. Bij ons thuis heerlijk wezen spelen enzo. Eerst een mooi schilderijtje voor zijn moeder gemaakt die woensdag 12 september in het ziekenhuis jarig is. Vervolgens nog even met het keukentje gespeeld en daarna zijn we gaan koekjes bakken. Dat was natuurlijk allemaal heel erg leuk en we zagen er dus ook niet uit. Maar ach wat geeft het. 's Middags even slapen en daarna naar voetbal om daarna toch nog even naar Tollebeek te gaan om te kijken bij de Fish potato run. Gezellig met veel collega's de andere collega's aanmoedigen was het idee van ons. Maar we waren iets te laat. Ze waren al voorbij. Maar ach dat mocht de pret niet drukken. Sennie had het naar zijn zin met het zoontje van MissNonsens en MacNonsens. En echt mijn complimenten J zorgde erg goed voor de kleine Sennie.

's Avonds heeft Sennie heerlijk poffertjes bij ons gegeten en daarna heb ik hem snel naar huis gebracht want we hadden natuurlijk wel een hele drukke dag gehad.

Therapie

Gisteren had ik een drukke dag. Eerst naar het ziekenhuis voor mijn voet. Gelukkig kon dit gewoon in Emmeloord. Over 6 weken weer terugkomen en ondertussen Fysio.

Voor de fysio gelijk maar een afspraak gemaakt kon 's avonds al.

's Middag had ik Voetreflexmassage. Dit ging in proberen voor mijn darmen. Had goede verhalen gelezen op internet. En Collega A had mij geadviseert om dat te doen.
Het was heerlijk en pijnlijk tegelijk. Maar het vreemde was dat mijn darmen eerst zachtjes begonnen te borrelen bij de ene voet. En bij de andere voet steeds harder. Tot dat we na 2 uur klaar waren en ik in de auto zat en ik een partij krampen kreeg. En normaal gesproken is een mens niet happy als hij krampen heeft. Nou ik kan jullie vertellen dat was ik wel. Want dat betekend dat mijn darmen het op dat moment doen. Dus toen ik auto neer had gezet kon ik gelijk maar even naar de wc gaan. Het leek wel of die massage had gewerkt.

's Avonds kon ik door naar fysio. En kreeg te horen hoe en wat.
Nou tja waar zal ik mee beginnen. Er is iets mis met mijn voet. Hij voelt op bepaalde plekken hard aan en er zit vocht in. ('s ochtends nog te horen gekregen dat hij er goed uit zag en niet dik was) Ze wilde zien hoe ik liep. Nou ik liep dus niet goed. Nou moet ik gewoon weer opnieuw leren lopen met 2 krukken. Zwaar vervelend. Maar het komt vast en zeker goed.

Verhuizen.

Het enige nette op dit moment in "ons" huisje is de woonkamer. Want dat kun je van de rest niet zeggen. Waarom niet? Omdat mijn spullen oververhuisd zijn. Nu nog alles uitruimen, opbergen en weggooien. Ooit wordt het nog wel eens wat. Nog 3 dingen moeten naar Emmeloord gebrachten worden. 2 grote boekenkasten en een stepapparaat. Moeten we even een kar voor regelen en dan gaat het toch echt gebeuren hoor. Mijn kamer bij mijn ouders is leeg heel leeg. Staat alleen nog maar mijn ouwe bed, het bed waar Sennie nu in gaat slapen. En ik elke woensdag en om de week op zondag. Raar hoor. Helemaal weg te zijn bij mijn ouders. Maar ja, je wordt ouder en je gaat een eigen leven leiden alleen of met een partner. Je moet gewoon op je eigen benen staan weg onder moeders vleugels. Ik zal nooit helemaal weg gaan onder haar vleugels daar zijn we te hecht voor. Maar sommige dingen kan ik vast en zeker alleen. Al moet ik haar soms nog wel eens bellen voor advies hoor. Zoals met bepaalde wasjes draaien. Of wat ik met andere zaken moet doen. Maar voor dat we echt samenwonen moet er nog heel wat geregeld worden met instanties.

Druk, druk, druk en nog eens druk

Ben druk bezig met borduren. Want het ziet er naar uit dat de kleine al snel komt. Waarom zou je denken. Ik ben druk bezig om een strook voor een lakentje te borduren. Tja en de tijd dringt. Heb nog niet zo heel veel gedaan maar het begint er al op te lijken. Gisteren is mijn moeder maar begonnen aan de gordijntjes. Want tja anders heeft de baby geen gordijnen op het kamertje. Alles moet nu zo snel klaar. Zelfs het babypakket moeten we nu ffies in 1 dag kopen. Bij Sennie had ik daar weken de tijd voor.

Sennie komt zaterdag lekker een dagje bij ons. Kijk er nou al naar uit. Lekker koekjes bakken, spelen, slapen, misschien wel even bij voetbal kijken, pannenkoeken eten en dan weer lekker naar huis.

Bloemen

ik heb afgelopen maandag bezoek gehad van 3 dames van het werk. Van hen heb ik geweldige bos rozen gehad. Dank jullie wel!!! Zie hoe het is geworden!

Kan je nu al wel vertellen dat de rode potten op de achtergrond verleden tijd zijn. Er staan nu bruine potten in de vensterbank. Eindelijk vervangen :) Ik vond ze nl superlelijk en het past ook zeer zeker niet meer bij het interieur. Moet dus eigenlijk een nieuwe foto maken. Maar ja.

De Tuin

Onze tuin is hard toe aan een opknapbeurt. Daarom is Vriendjelief begonnen aan het leeghalen van de tuin. Zodat er mooie spulletjes kunnen komen.

Ben natuurlijk al helemaal opnieuw de tuin aan het indelen. Gelukkig hebben we op dit gebied wel redelijk dezelfde smaak. En gaat dat ook zeker helemaal goed komen. Alleen niet 1 oktober denk ik. Maar volgend jaar zeker. Maar natuurlijk moet Vriendjelief dan nog even door met zwoegen. Zie hier hoe hard.

Na hard zwoegen is de hele struik eruit.

Er was eens een dag....

dat het mooi weer was en wij een stukkie gingen rijden. Ik wilde graag aan de sluis zitten want daar kon je zo lekker zitten. Ik wist alleen niet meer waar het precies was. Of in Zwartsluis of in Blokzijl. Nou ja we gokten op Zwartsluis. Wij daar heen rijden. Maar daar aangekomen was er wel een sluisje maar kon je daar niet lekker even zitten en wat drinken bestellen. Moet toch blokzijl zijn geweest. Dus wij richting blokzijl via Giethoorn. In Giethoorn aangekomen (jaja met een omweg, want RonRon deed het niet zo goed wilde niet luisteren) dacht Vriendjelief dat ik het wel leuk zou vinden om te gaan varen. Oké erg leuk idee. Maar ik had meer een rondvaartbootje in gedachten. Dus wij naar van die meneren toe gegaan en toen besloot Vriendjelief om een klein bootje te huren voor 2 uurtjes. Ik had dat nog nooit gedaan. En durfde eigenlijk niet zo goed. Maar zo gezegd zo gedaan. Ik werd geholpen met instappen want op krukken lopen is geen pretje. En om dan in te stappen in een bootje wat gevaarlijk heen en weer gaat brrrr. Maar mevrouw zat en toen hebben we heerlijk meer dan een uur (we hadden hem gehuurd voor 2 uur) gevaren door Giethoorn en later nog over een meer. Het was echt genieten. Op het meer durfde ik wel te sturen (weet niet of je dat zo zegt bij bootje varen) Maar Vriendjelief ging ook gelijktijdig foto's maken. Zoals je aan de foto's kan zien ging dat niet helemaal goed :)

nr 100

Nou ik zit eindelijk op nummer 100. Om het maar een beetje luchtig te houden en het niet te hebben over mijn gezondheid, wil ik het hebben over MIJN appeltaart.

Mijn appeltaart is zo langzamerhand beroemd aan het worden. Als ik maar ergens zeg dat ik weer eentje ga bakken heb ik zowat file bij de voordeur. Nou ja oke dat is een beetje overdreven. Maar er wordt dan wel verlekkerd gekeken. De appeltaart die ik woensdag heb gebakken die is afgeleverd op zo'n boerderijweg. Mogen ze daar ruzie maken over wie het laatste puntje/blokje mag. Mochten er mensen zijn die ook zin hebben in appeltaart laat het me even van te voren weten want dan bak ik er weer eentje.

Tot Blogs!!!

Bij de internist

Vandaag moest ik weer naar het ziekenhuis voor mijn darmen. Heb nog steeds erg veel last van mijn buik en veel pijn. Kan nog steeds niet normaal eten. Doe ik dit wel dan is het gelijk helemaal mis. Ik probeer het wel een beetje op te bouwen, eet nu weer bruine boterhammen en fruit (dit kon ik eerst helemaal niet eten). Avond eten is nog moeilijk, want als ik dat doe dan mag ik gelijk daarna gaan laxeren. Dus eet ik maar 1 lepeltje ofzo.

Maar we waren gebleven bij de interist. Ik heb een hele erge luie darm die weer opgang moet komen. Hij vond mij nog erg jong om dit nu al zo erg te hebben. Ik hoef nu nog maar 1 medicijn te gebruiken en als het echt niet meer gaat moet ik laxeren zonodig tig liter om leeg te komen:(

Moet voldoende drinken en genoeg vezels eten was zijn advies weer en de medicijnen. Over 4 weken terug komen en als het dan nog niet over is gaat hij contact opnemen met het AMC (maag lever darm specialist) en hem om advies vragen en eventueel doorsturen. En als ik het een paar jaar blijf houden dan kan het zijn (zo vertelde hij) dat ik een stoma moet. Maar laten we daar maar niet vanuit gaan. brrrrrrr

Mijn vader ging met me mee naar het ziekenhuis omdat ik natuurlijk niet kan rijden. Op de terug weg gaat de brandweerpieper. Dus gelijk werd het gaspedaal ingetrapt, telefoon gepakt, bellen naar de kazerne dat ze zijn spullen mee moesten nemen naar de plaats van de brand. Wij met over de 100 km per uur (ik zal maar niet zeggen hoe hard) richting de brand. Want tja hij kon me niet thuis afzetten want dat kostte tijd.

We wisten al wat voor een brand het zou zijn, een bossagebrand, dat is niet zo heel ernstig maar toch gingen we er met een snelheid naar toe. Kon mooi toekijken omdat ik recht voor het brandje werd neergezet. We waren er nog sneller dan de brandweerauto terwijl wij uit Lelystad moesten komen. Gelukkig was de brand zo uit. Maar ze verwachten dat ze er vanavond nog wel uit moeten... Laten we het maar niet hopen. Daarna moest Paps nog even naar de kazerne en daarna hoop naar huis. Was me wel weer een dagje. Nu wachten tot dat vriendjelief vrij is met werken en dan lekker naar huis met hem. Want het wordt nu toch echt ook mijn huisje. Als het goed is per 1 oktober als alles mee zit. We hebben nl de datum al weer verder moeten schuiven.

Hoop ook weer snel aan het werk te kunnen. Misschien einde van de week begin volgende week. Ff duimen draaien. Mag dan ook wel naar 5 volle weken thuis te hebben gezeten.

Tot Blogs....

Kijkoperatie

Ben al een tijdje uit het ziekenhuis, maar nog steeds niet helemaal fit, dacht ik laat ik dan maar eens even vertellen hoe die kijkoperatie is gegaan.

Ik moest mij dinsdag om 10 uur melden in het ziekenhuis. Ze vertelden mij daar dat ik als laatste aan de beurt zou zijn maar ze konden nog niet precies vertellen hoe laat dat zou zijn.

Dus mij geinstalleerd op de 2 persoonskamer en een boekje gepakt om wat te gaan lezen. En wat gaat de tijd dan langzaam zeg. Vooral omdat je niet weet wanneer je geholpen wordt. Uiteindelijk kwamen ze om kwart over 3 bij me met dat ik me mocht opkleden en de medicatie in mocht nemen en dat het ongeveer nog een half uurtje zou duren. Nou dat half uurtje is uiteindelijk 6 uur geworden. Medicatie was toen alweer uitgewerkt maar ik hoefde geen nieuwe. Ze hebben me toen naar de verkoeverkamer gebracht waar ik voorbereid zou worden. Infuus in, aan de hartbewaking enz enz. Uiteindelijk heeft het nog meer als een uur geduurt voordat ik naar de ok werd gebracht. Daar hebben we nog wat lol gehad met mijn orthopeet en volgens zei ik weltrusten tegen de broeder en de zuster die mij onder zeil brachten.

Toen ik weer wakker werd, (dit heb ik me allemaal laten vertellen want ik herinner me alleen wat vlagen) dit was op de IC (verkoeverkamer was dicht) heb ik alles bij elkaar geschreeuwd van de pijn. Gelukkig kwam mijn moeder daarna snel binnen en heeft me rustig gekregen door te gaan kriebelen over mijn arm. Heb erg veel morphine achtig spul gehad omdat ik echt verging van de pijn (die pijn kan ik me helaas wel herinneren) Volgens mijn moeder heb ik aan iedereen die binnen kwam inclusief haar mijn excuses aangeboden omdat ik zo lastig was. Op een gegeven moment ben ik naar mijn eigen kamer gebracht en heb daar om eten en drinken gevraagd omdat ik al zo lang niet meer had gegeten. Met een bord op mijn borst (ik lag half in bed) zat ik stoned voor me uit te kijken. Toen mijn moeder zei dat ik me beschuit op moest eten. Ik wist niet meer hoe dat moest. Uiteindelijk is mijn moeder 's avonds tegen half 11 weggegaan en ben ik gaan slapen nou ja slapen, dacht ik dat ik heel lang had geslapen bleek het maar een kwartiertje te zijn geweest. Wat duurt zo'n nacht dan lang zeg. De volgende morgen was ik nog zo stoned als een garnaal en wist toen ook niet meer hoe ik mijn tenen moest bewegen toen de orthopeet aan mijn bed stond. Ik moest blijven meldde hij mij. Dit omdat ze de pijn medicatie niet goed bij mij kregen, had nog te veel pijn. De fysiotherapeut is ook nog langs geweest en die meldde dat mijn enkelbanden en spieren ernstig verkort waren en dat daar een hele lange tijd overheen ging eer dat weer goed zou zijn. 's Middags kwam de dokter nog een keertje langs en die heb ik maar even gevraagd dat ik eigenlijk met bezoekuur wel naar huis wilde voelde me al veel beter. Gelukkig kunnen neuzen alleen maar in tekenfilms groeien en in het echt niet. Kan amper op mijn voet staan en ben nu dus helemaal gebonden aan mijn krukken.

Nu na een week voel ik me nog steeds beroerd. Ben veel moe en heb last van duizelingen, zie vaak alles dubbel, waarschijnlijk bloeddruk te laag dit kan nog een oorzaak zijn van de narcose. Dus dat zal allemaal wel overgaan daar maak ik me niet zo druk om.

Morgen moet ik naar het ziekenhuis voor mijn buik. Dus morgen of overmorgen schrijf ik daar wel weer een up-date over. Sorry dat het zo lang heeft geduurd met het op de hoogte brengen van het wel en wee hiero. Maar ik voelde me echt belabberd.

Tot Snel!!!!

Puppy bezoek

Een tijdje geleden is mijn lieve Collega M bij ons op bezoek geweest met haar puppy's. Gelukkig waren ze al verkocht anders had er 1tje moeten blijven. Wat een schatjes waren dat zeg. Natuurlijk zal ik jullie de foto's niet onthouden. Met dank aan Miss Nonsens en Mac Nonsens die dit mogelijk hebben gemaakt.

Weer een ziekenhuisbezoek

Daar was ik weer. Een paar dagen niets van me laten horen. Maar hier ben ik weer met een blogje. Mijn zus is inmiddels thuis maar moet vandaag weer naar het ziekenhuis en hoe dat afloopt dat weten we nog niet. Misschien blijven misschien naar huis. Maar de baby zit er nog steeds in.

Ook ik ben weer naar het ziekenhuis geweest maar nu naar de anastesist. Want ik moet nog een kijkoperatie krijgen. Ik was helemaal gezond nou ja op mijn darmklachten na dan. Even gevraagd of hij al wist wanneer ik onder narcose moest, maar dat kon hij nog niet zien in de computer. Maar ik kon het altijd even vragen bij de othopeet, dus dat heb ik maar gedaan. En daar kreeg ik te horen dat het waarschijnlijk over 3 weken was... yessssssss Kom ik toch nog een keertje van die krukken af.... Heeft nu al wel lang genoeg geduurt. Vond de narcose man ook al. Heel hard hopen dat het dan ook echt over 3 weken gebeurd want tja anders moet het na mijn vakantie. En dat is al over 56 dagen :) Ook had de narcose man mijn bloeduitslagen bij zich. Ik natuurlijk daar even een blik op werpen en het zag er fantastisch uit. Normaal heb ik een reumawaarde die hoog is en nu zat ik gewoon bij de normale mensen onder de 10. Ik had 7.7 dus was super trots. Alleen ga ik volgende week vrijdag wel andere medicijnen aanvragen want ik krijg haar uitval:(

Maar er komt een beetje licht aan het einde van de tunnel!!!!! Volgend jaar is het mijn jaar!!!

Tot Blogsss. Oh hoop trouwens dat iedereen een fijne vakantie heeft gehad. En de verhalen hoor ik wel als ik weer kom werken!!! Mis jullie allemaal hoor.....

Doktersbezoek

Net weer terug van de dokter. Mag weer liters laxeermiddelen gaan drinken. Ik zit alweer helemaal vol. We gaan nu kijken of mijn darmen met een beetje hulp op gang komen.
Ook moest ik een hartfilmpje laten maken om te kijken of ik bepaalde medicijnen wel mocht hebben. Uiteraad was het hartfilmpje goed :) toch nog iets wat goed is.
Het jammere aan dit allemaal is is dat ik nog steeds niet aan het werk mag :( En dat is zwaar Kl.te....

Tot Blogs!!!

Weer....

naar de dokter vanmiddag. Nog steeds niets gebeurd. Val af maar kom ook aan in gewicht. Hoe dat kan??? Nou ik eet bijna niets, alleen maar creackers, maar er komt niets uit. Krijg een smaller gezicht en mijn kleding zit los. Alleen mijn buik is heeeeeeeel groot. We snappen er niets van. Dus maar weer een afspraak gemaakt bij de dokter. Want het is een beetje raar dat ze me naar huis hebben gestuurd zonder dat ze weten waarom ik niet naar de toilet kan. Tja het enige wat ze hebben gezegd is dat ik veel vezels moet eten. Maar dat doe ik al. En dat helpt ook niet. Wij vinden het allemaal maar raar.

Mijn zus ligt nog steeds in het VU en het kindje zit nog steeds in haar buik. Ze is nu 27 weken en 5 dagen. Weer een dag extra dat het kindje in haar buik zit. Gelukkig maar.

Misschien zondag even koekeloeren op het werk....

Tot snel!!!!

En dan....

zit je alleen thuis te niksen. Beetje bloggen hier en een beetje posten daar..
In het ziekenhuis had je nog een beetje aanspraak van je mede kamer genoten. Maarrrrrr er is geen betere plek dan thuis hoor dat is 1 ding wat zeker is. Maar soms is het zooooo saai.

Heb volgens mij echt slaap in moeten halen want was pas om half 11 uit mijn bed. Was er wel eerder uitgeweest want de telefoon ging hier vanochtend om half 7. Maar gelukkig was het mijn zus uit Canada dat belde. Als het goed is komen ze iets eerder naar huis dan gepland. En ze zal iedere dag bellen hoe het gaat met mijn andere zus in het ziekenhuis.
Tot op heden gaat het nog steeds goed daar in Amsterdam en blijft de kleine mooi zitten. En zo moet het ook nog eventjes blijven. Ongeveer nog 2,5 week zowiezo. Maar ja, zal de baby de eigenschap van de familie hebben overgenomen???? Want tja we zijn hier allemaal wel een klein beetje eigenwijs:)

1 jaar

Gisteren waren vriendjelief en ik 1 jaar bij elkaar. En natuurlijk had ik al een kadootje voor hem. En kon ik hem mooi nieuwsgierig maken. Had al aan mijn moeder gevraagd of ze als ik nog in het ziekenhuis lag hem mee wilde nemen. Want het was zo groot dat het niet ffies in je tas ofzo past. Ik had nl een foto van ons 2en in sepia op linnen laten zetten. En die was echt geweldig geworden.

Vriendjelief heeft me echt verwend. Heb een onwijs lekker luchtje van hem gehad. Waar ik dus ook ontzettend blij mee ben.

En ook nog een blender.......Tja soms moet je gewoon heel vaak zeggen dat je die gaat kopen en dat je die heel graag wilt hebben. Hij is ook zo goed voor me, de lieverd.

Het is voor hem ook niet makkelijk geweest om alleen 1 uurtje je vriendinnetje te zien die in het ziekenhuis ligt. Maar gelukkig ben ik nu thuis bij mijn ouders. Dus hij kan langskomen wanneer hij maar wil.

Maar we hebben 1 jaar. En we gaan voor nog heel wat jaartjes!!!!!!!